ตอนที่ 62 เพื่อนบ้านฟอรัมสำนักศึกษา หมวดสืบสวนปริศนา
จากการวางแผงฉบับล่าสุดของ ‘นิตยสารสืบสวนปริศนา’ ตอนนี้กระทู้ที่เกี่ยวกับปู่เยโหวผุดขึ้นมาไม่หยุด!
มีคนกำลังสงสัย
“หลังจากอ่านเรื่องสั้นสองเรื่องของปู่เยโหวในฉบับนี้จบแล้ว ฉันอดสงสัยไม่ได้เลยว่าจริงๆ เขาเป็นนักเขียนแบบไหนกันแน่?”
แน่นอนว่าต้องสงสัย
ก่อนหน้านี้ หลายคนคิดว่าปู่เยโหวจะปล่อยเรื่องที่เต็มไปด้วยบรรยากาศลึกลับแปลกประหลาดในฉบับนี้อีก
แต่ ‘บทกวีแห่งแสงตะวัน’ กลับทำลายภาพลักษณ์เดิมที่ผู้คนมีต่อปู่เยโหวอย่างสิ้นเชิง คิดไม่ถึงว่างานของเขาจะอบอุ่นอ่อนโยนได้ถึงเพียงนี้ ราวกับดอกไม้ขาวเล็กๆ ที่เบ่งบานท่ามกลางวันสิ้นโลก อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความโรแมนติก!
บนโลกใบนี้เหลือ ‘มนุษย์’ เพียงคนเดียว ‘มนุษย์’ คนนี้สร้าง ‘มนุษย์’ อีกคนขึ้นมา แล้วจากไป
คุณอาจบอกว่าเรื่องนี้เต็มไปด้วยความโดดเดี่ยวและเปล่าเปลี่ยว แต่ขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยความหวัง งดงามจนทำให้หลายคนตั้งตัวไม่ทันและตกตะลึงไปเลย
ปู่เยโหวละทิ้งสไตล์การเขียนสายดาร์คที่ทำให้เขามีชื่อเสียงไปยังพอว่า
แต่ทำไมแม้กระทั่งเอกลักษณ์อันโดดเด่นอย่างการหักมุมและความบ้าบอของเขาถึงหายไปด้วยละ?
พออ่านถึงตอนจบ ทุกคนถึงได้เข้าใจแจ่มแจ้งว่าเขาไม่ได้ละทิ้งการหักมุมและความบ้าบอแต่อย่างใด มนุษย์คนสุดท้ายบนโลก แท้จริงแล้วคือหุ่นยนต์ เพียงแต่มันมีอารมณ์ความรู้สึกเหมือนมนุษย์อย่างสมบูรณ์เท่านั้นเอง
“ฉั