ก็เลยไปอ่านนิยายของเขาดู สไตล์การเขียนนิยายกับบทละครของเขาต่างกันสุดขั้วเลย
ไม่แนะนำให้เด็กๆ ไปอ่านนิยายของเขานะ”
พี่สาว:“ยินดีด้วยค่ะพ่อ!”
พี่ชาย:“งั้นวันนี้ก็เป็นวันดีสองเด้งเลยนะสิ วาไรตี้โชว์ใหม่ของผมก็อนุมัติผ่านแล้ว
ตอนนี้กำลังเริ่มเตรียมงานอย่างเป็นทางการ วาไรตี้โชว์นี้อาจจะดังเป็นพลุแตกก็ได้”
พี่สาว:“ช่วงนี้บ้านเรามีเรื่องน่ายินดีเยอะเลย (ดีใจ)”
แม่:“ตั้งแต่เสี่ยวเฮยสุขภาพดีขึ้น บ้านเราก็มีแต่เรื่องดีๆ เข้ามาต่อเนื่องเลยเนอะ”
เสี่ยวเฮย:“ความดีความชอบของผม!”
พี่สาว:“อากกก นิยายของปู่เยโหวที่น่ากลัวมาก บทละครที่เขาเขียนต้องเป็นหนังสยองขวัญแน่เลย
เขาเป็นแฟนคลับของพ่อจริงดิ!”
พ่อ:“…”
เสี่ยวเฮยก็คือชื่อไอดีของหลินจือไปในกลุ่มครอบครัว
ช่วยไม่ได้ คนในครอบครัวเรียกแบบนี้กันหมด
แต่ครอบครัวคงไม่มีทางรู้ว่าความหมายที่แท้จริงของประโยคที่ว่า ‘ความดีความชอบเป็นของผม’ ของหลินจือไป
ปิดทองหลังพระแท้ๆ
วันที่สิบห้าเดือนพฤศจิกายน วันนี้หลินจือไปเรียนร้องเพลงกับโสวจัวเหมือนเช่นเคย
หลังจากเรียนเสร็จ
จู่ๆ ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นข้างหูของหลินจือไปว่า
“การขับร้อง +1”
หลินจือไปอดไม่ได้ที่จะอารมณ์ดี เพราะค่าสกิลการขับร้องของเขาไม่ขยับมาหลายวันแล้ว!
และด้วยการเพิ่มขึ้นครั้งนี้ ค่าการขับร้องของหลินจือไปได้ขึ้นไปถึง 35 แล้ว!
“อากำลังยิ้มเรื่องอะไรอยู่เหรอครับ?”
หลินโสวจัวที่กำลังเตรียมตัวกลับ เห็นหลิน
