บการเป็นนักร้อง ผมน่ะร้องเพลงได้นะ”
หลินจือไปพูดจบ ปลายสายก็เงียบไปอย่างน่าประหลาด
“ฮัลโหล? ยังฟังอยู่ไหม?”
หรือว่าสัญญาณไม่ดี? หลินจือไปพูดใส่โทรศัพท์อยู่นานก็ไม่ได้ยินเสียงตอบกลับ
ผ่านไปครู่ใหญ่ เจียงเฉิงที่ปลายสายก็พูดขึ้นมาอย่างอ่อนใจว่า
“ในฐานะที่เจ้านายเป็นนักแต่งเพลงที่เชี่ยวชาญด้านดนตรี
การที่คุณร้องเพลงได้ก็ควรจะเป็นเรื่องปกติและสมเหตุสมผลจริงไหมครับ?”
หลินจือไป:“…”
เจียงเฉิงกล่าวเสียงเรียบ
“เจ้านายวางใจครับ ผมด้านชาแล้ว ตอนนี้ต่อให้คุณบอกผมว่าจริงๆ คุณคลอดลูกได้ ผมก็ไม่ตกใจหรอกครับ
ไม่ว่าจะสมเหตุสมผลหรือเปล่าก็ตาม”
“เรื่องนั้นทำไม่ได้จริงๆ ครับ”
“แล้วนามแฝงใหม่นี่คิดจะ…?”
“แน่นอนว่าทำอาชีพนักร้องเป็นงานเสริมครับ คุณแค่เช่าสตูดิโออัดเสียงก็พอ ที่เหลือผมจัดการเองได้”
ช่วงนี้หลินจือไปฝึกฝนด้วยตัวเองจนมีความสามารถพอจะทำเพลงเองได้แล้ว
เพราะอย่างไรสิ่งที่เกี่ยวกับการแต่งเพลงก็มีพร้อมอยู่แล้ว
“แล้วในช่องผู้แต่งเพลงจะเขียนชื่อใครดีครับ?”
“ฉูฉือครับ”
เจียงเฉิงเงียบไปอีกครั้ง ถ้าเขาเป็นคนจากดาวโลกคงถามว่า
คุณมี QQ อยู่แล้ว ทำไมยังต้องสร้าง WeChat อีก?