ี๊ยวมาส่งฉากนี้ เป็นฉากที่ทำให้จ่าวเหลยประทับใจที่สุดในตอนที่หนึ่ง!
หลังจากผ่านหนทางขรุขระ เกี๊ยวในกล่องสแตนเลสที่บุบบิบบูบี้ก็เย็นชืด เละจนแทบกลายเป็นโจ๊ก
สองพี่น้องอ้อนวอนอันซินว่า
“ช่วยเอาเกี๊ยวนี้เข้าไปให้พี่ชายของพวกเรากินทีได้ไหม?”
อันซิน ตัวเอกชายคนนี้มีบุคลิกชัดเจน เคร่งครัดในกฎระเบียบ นอกจากนี้ยังมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา
หน่วยงานเบื้องบนมีผู้นำระดับสูงสองคนที่ดูแลเขาราวกับเป็นลูกแท้ๆ
แต่อันซินก็มักไม่ไว้หน้าผู้นำระดับสูงทั้งสองคนเท่าไร
แต่คนที่ไม่ไว้หน้าผู้นำระดับสูงอย่างเขา กลับใจอ่อนปฏิเสธคำขอร้องของน้องชายและน้องสาวของเกาฉี่เฉียงไม่ลง
นี่แหละคือช่วงเวลาสำคัญของตัวละคร
อันซินเกิดความสงสาร จึงยอมให้น้องชายกับน้องสาวตระกูลเกาเข้ามาข้างในก่อน
จากนั้นก็แบ่งเกี๊ยวอุ่นๆ ของตัวเองให้พวกเขากิน
“ให้พี่ชายดูงานถ่ายทอดสดวันปีใหม่ด้วยได้ไหมคะ?”
ดรุณีน้อยเกาฉี่หลันพูดอย่างระมัดระวังด้วยเสียงสั่นเครือ
อันซินไม่ได้พูดอะไร นี่เป็นเรื่องที่ผิดกฎระเบียบแต่เขาก็ไม่เอ่ยปาก
เพียงค่อยๆ เพิ่มเสียงรายการคืนวันปีใหม่ในทีวี ขณะเดียวกันก็แบ่งเกี๊ยวร้อนๆ ให้กับเกาฉี่เฉียงด้วย
ฉากนี้ ตัวอักษรในบทละครนั้นดูหนาวเหน็บ ทั้งเวลา สภาพแวดล้อม และบทสนทนาล้วนสมเหตุสมผล
แต่ความรู้สึกของตัวละครกลับระเบิดออกมาอย่างเต็มที่ในฉากนี้
แค่จ่าวเหลยอ่านตัวอักษรที่หนาวเหน็บเหล่านี้ก็ยังรู้สึกแสบจมูก ซาบซึ้งสะเทือนใจ!
เพรา
