ะความใจดีของอันซิน เขาจึงแบ่งเกี๊ยวของตัวเองให้สามพี่น้องเกาฉี่เฉียง
เพราะความอบอุ่นที่อันซินมอบให้ ทำให้ชายคนนี้ซึ่งอีกยี่สิบปีต่อมาจะกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลที่สามารถควบคุมทั้งโลกมืดและโลกสว่างของเมืองจิงไห่ได้ด้วยมือข้างเดียว
แต่ในตอนนี้กลับเป็นเพียงแค่พ่อค้าปลาที่ต้องใช้คืนส่งท้ายปีเก่าในห้องขังอย่างเกาฉี่เฉียงร้องไห้สะอึกสะอื้นจนพูดไม่ออก
คืนวันนี้ เสียงประทัดดังสนั่นขึ้นพร้อมกันข้างนอก เป็นช่วงเวลาที่ครอบครัวทั้งหลายได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา
เกาฉี่เฉียงถูกขังอยู่ในห้องขัง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยช้ำ เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง
ร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางกินเกี๊ยวที่ยังพอมีไออุ่นอยู่ แต่กลับเผยรอยยิ้มจากใจจริง พลางพูดกับอันซินด้วยดวงตาแดงก่ำว่า
“สารวัตรอัน สุขสันต์วันปีใหม่นะครับ”
ตัวละครเปล่งประกาย การพบกันครั้งแรกของสองตัวเอกนี้ก็เป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงจริงๆ!
เกี๊ยวชามนั้นในสถานกักกันคืนส่งท้ายปีเก่า ทำให้คาแรคเตอร์ของอันซินยืนหยัดมั่นคง
และทำให้คาแรกเตอร์ของเกาฉี่เฉียงชัดเจนขึ้นเช่นกัน
สองตัวเอก? ความขัดแย้งระหว่างขาวกับดำ?
แนวคิดของละครเรื่องนี้ชัดเจน ฝ่ายดีและฝ่ายร้ายถูกวางให้อยู่ตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง
แต่การพบกันครั้งแรกของอันซินกับเกาฉี่เฉียง กลับเป็นฉากที่อบอุ่นและเยียวยาหัวใจขนาดนี้
เกาฉี่เฉียงยังไม่ใช่คนเลว อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังไม่ใช่ ในเวลานี้เกาฉี่เฉียงเป็นแค่คนที่น่าสงสารคนหนึ่ง
คืนส่งท
