จำเกี่ยวกับปู่เยโหวเลย
“เหมือนจะเป็นนักเขียนหน้าใหม่นะครับ”
คนขับรถคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดว่า
“น่าจะเพิ่งเดบิวต์ได้ไม่นานนะครับ คุณก็รู้ว่าปกติผมชอบอ่านหนังสืออ่านเล่น ผมบังเอิญได้อ่านผลงานของเขาพอดี”
“อืม”
จ่าวเหลยตอบรับไปลอยๆ ทันใดนั้นโทรศัพท์มือถือก็แจ้งเตือนอีเมลเข้ามา
ผู้ส่งอีเมลระบุว่า [ตัวแทนบริษัทคุนเผิงอินเวสต์เมนต์ เจียงเฉิง]
จ่าวเหลยยิ้มออกมา
ตัวแทนของคุนเผิงอินเวสต์เมนต์นี่ดูท่าทางจะมีเส้นสายพอตัว
ไม่เพียงแต่ได้เบอร์โทรศัพท์ของเขา ยังรู้อีเมลของเขาด้วย คนแบบนี้ส่วนใหญ่มักมีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา
มิน่าตอนวางสายเมื่อครู่ถึงได้ดูมั่นใจขนาดนั้น
เมื่อคิดว่ายังไกลพอสมควรกว่าจะถึงบ้าน จ่าวเหลยจึงตัดสินใจดาวน์โหลดบทมาอ่านดูเล่นๆ ถือเป็นการฆ่าเวลา
ตามปกติแล้ว จ่าวเหลยไม่คิดจะอ่านบทของนักเขียนบทหน้าใหม่แบบนี้
ไม่ใช่ว่าจ่าวเหลยดูถูกนักเขียนบทหน้าใหม่ และไม่ใช่ว่าเขาไม่มีความรับผิดชอบต่อการทำงาน
คนที่จะยืนหยัดในเสินฮว่ากรุ๊ปได้ไม่ใช่ธรรมดาอยู่แล้ว
เพียงแค่สถานะและตำแหน่งของจ่าวเหลยค่อนข้างพิเศษ
แต่ละวันเขาต้องรับบทละครสารพัดแนวจำนวนมากมายมหาศาล
ถ้าต้องอ่านบทของทุกคน คงได้ตายเพราะทำงานหนักเกินไปแน่!
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้เป็นช่วงเลิกงานของจ่าวเหลย ซึ่งเป็นช่วงที่เขาเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว
ดังนั้น จ่าวเหลยมักจะโยนบทของนักเขียนที่ยังไม่เป็นที่รู้จักให้ลูกน้องตรวจสอบก่อน
แล้วคัดเลือกเ
