ืออย่างโหดเหี้ยม ถ้าไม่เชื่อข้าก็เรียกนางออกมา แล้วข้าจะเผชิญหน้ากับนางเอง หากนางกล้าใส่ร้ายข้าเช่นนั้นก็ต้องมีหลักฐานสิขอรับ”
วันนั้นเขากับหลินต้าเม่ยมีปากเสียงกัน แต่ไม่ได้จบลงง่าย ๆ เพียงคำพูดไม่กี่ประโยค
เขาได้รับความคับข้องใจจากหม่าซานเหนียงเป็นอย่างมาก จึงไม่สามารถอดทนต่อไปได้ และพลั้งมือตบหลินต้าเม่ยไปสองสามที
นอกจากนี้ เพราะช่วงนี้หม่าซานเหนียงไม่ยอมให้เขาขึ้นเตียงด้วย เขาจึงรู้สึกอดกลั้นเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นหลินต้าเม่ยถูกเขาผลักจนล้มลงกับพื้น เผยให้เห็นเอวขาวละเอียด ในใจก็เกิดความรู้สึกบางอย่าง…
เหอะ! ถึงอย่างไรก็เป็นเมียเขา ก่อนหน้านี้ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยนอนด้วยกันมาก่อน
จึงถอดเสื้อผ้าของนางออก และข่มเหงนาง
เขายังขู่ด้วยว่า “หากเจ้ากล้าร้องเรียกจนคนอื่นรู้ เจ้าก็จะกลายเป็นผู้หญิงที่มั่วผู้ชาย รู้ใช่หรือไม่? หญิงที่ทำผิดประเวณีก็ต้องถูกจับยัดคอกหมูนำไปถ่วงน้ำ!”
หลังจากร่วมหลับนอนแล้ว หลี่ว์ต้าซุ่นก็ยังรู้สึกรังเกียจอยู่บ้าง
“ทั้งตัวมีแต่กระดูก จับไม่ถนัดเหมือนหม่าซานเหนียง คนอายุมากกว่าเจ้ายังถูกเลี้ยงดูมาดีกว่าเจ้า ไม่รู้ว่าเจ้าถูกเลี้ยงดูมาอย่างไร คราแรกที่ข้าเลือกเจ้า ต้องเป็นเพราะถูกใบหน้าของเจ้าล่อลวงเป็นแน่…”
ยังบ่นอีกว่าเห็นใบหน้าของหลินต้าเม่ยในยามนี้ที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นและริ้วรอย ผิวหนังหยาบกว่าฝ่าเท้า นอกจากเขาแล้วไม่รู้จะยังมีผู้ชายคนไหนหันมาเหลียวแลนางอีก
เจ
