้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสมเพช
“แบบนี้ไม่เท่ากับว่าไป๋ลู่หลอกลวงแฟน ๆ เหรอคะ? เธอกลายเป็นคนผิดศีลธรรมแบบนี้ได้ยังไง?”
เฝ่ยอวี้คิดว่าเขาเห็นทุกอย่างอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว เลยเยาะเย้ยว่า “สร้างสคริปต์เอามาไลฟ์สด สร้างตัวตนผู้เชี่ยวชาญขึ้นมา โกงเงินแฟน ๆ จนทำเงินได้มากมาย ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอไม่อยากกลับมาที่ตระกูลเฝ่ย แต่ถึงเธอจะไม่กลับมาก็ไม่สำคัญ พวกเราครอบครัวเฝ่ย ไม่ต้องการคนนิสัยแย่แบบนั้นในบ้านเรา”
เฝ่ยเฉิงพูดขึ้น “พี่ใหญ่ พี่ชิงรั่ว ป้ารวยเริ่ดคนนั้นเป็นเจ้าของบริษัทฮวาฮุ่ยอันดับหนึ่งในเมืองเย่ เธอมาถึงบริษัท และกำลังจะไปตามจับใครสักคน ดูแล้วไม่น่าจะเป็นสคริปต์นะครับ”
‘อะไรนะ ไม่ใช่การแสดงเหรอ?’
สีหน้ามุ่งมั่นบนใบหน้าของเฝ่ยอวี้พลันเปลี่ยนไป
เขามองโทรศัพท์ และพบว่าตนถูกไล่ออกจากห้องถ่ายทอดสดแล้ว เนื่องจากโพสต์ความคิดเห็นเชิงลบ
เขาจึงจะไปดูกับเฝ่ยชิงรั่ว แต่เธอกลับขยับตัวหนีด้วยท่าทางอับอาย เพราะเธอเองก็ถูกไล่ออกจากห้องถ่ายทอดสดด้วยเช่นกัน
นี่มันครั้งที่สิบสองแล้วนะ!
“มาดูด้วยกันสิ” เฝ่ยเฉิงเขินอายอยู่ในที แต่แล้วเขาก็ฉายไลฟ์สดบนจอใหญ่
“ทำไมนายถึงมีป้ายแฟนคลับบนห้องไลฟ์สดของเฝ่ยไป๋ลู่ล่ะ?” เฝ่ยอวี้เห็นสัญลักษณ์บนบัญชีผู้ใช้ของน้องชาย
สัญลักษณ์นั่นคือป้ายแฟนคลับลำดับที่ยี่สิบ ซึ่งสามารถดูคลิปหรือส่งของขวัญได้จำนวนมาก
“แอ็กเคานต์ของเพื่อนน่ะ ไม่ใช่ของฉันหรอก” เฝ่ยเฉิงยิ้มเยาะ และ
