พูดติดตลก
“มาดูการไลฟ์กันดีกว่า”
เฝ่ยเฉิงมองเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยดวงตากระจ่างใส ทำให้เฝ่ยชิงรั่วเม้มริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว ตอนนี้เธอรู้สึกถึงลางร้าย สังหรณ์ว่าผู้คนรอบตัวอาจหันมาต่อต้านเธอแทน
การไลฟ์สดของเฝ่ยไป๋ลู่ยังดำเนินต่อไป กระทั่งป้าเฝิงไปถึงบริษัท
เมื่อเห็นป้าเฝิงขับรถมา และจอดอยู่หน้าตึก หญิงสาวที่แผนกต้อนรับก็เรียกเธอด้วยความเคารพว่า ‘นายหญิง’ และจำนวนคนในห้องไลฟ์สดก็เพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว แม้แต่คำพูดที่ว่าเรื่องนี้เป็นสคริปต์แต่งขึ้นก็หายไปทันที
[ขอถามหน่อย ใครจะจ้างเจ้าของบริษัทมาเป็นนักแสดง?]
[คุณป้ารวยขนาดนี้น่าจะบอกฉันตั้งแต่แรก! ลูกชายของฉันอายุสามขวบครึ่ง เป็นเด็กฉลาดมาก คุณชอบไหม? รับเป็นหลานสักหน่อยไหม?]
[ให้ตายเถอะ ฉันทำงานในบริษัทนี้ และคุณป้าก็เป็นเมียของเจ้านายฉัน! แต่เธอไม่เคยปรากฏตัวเลย ฉันเลยจำเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ!]
[อย่างกับละครหลังข่าวแหนะ ไม่คิดว่าจะกลายเป็นเหตุการณ์สำคัญในแวดวงธุรกิจนะเนี่ย!]
[โปรดแชร์! ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายของบริษัทฮวาฮุ่ยและลูกสะใภ้ ถูกเปิดเผยแล้ว แม่สามีจับได้ว่าเธอนอกใจ…]
ป้าเฝิงเดินเข้าบริษัทด้วยท่าทางเกรี้ยวกราด เธอขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องทำงานของประธานบริษัท และคนแรกที่ตอบสนองต่อการมาของเธอก็คือ ผู้ช่วยพิเศษเหล่าหลี่
เขารั้งป้าเฝิงไว้พร้อมเผยยิ้มบนใบหน้า “นายหญิง วันนี้คุณมาทำอะไรครับ? ทำไมคุณไม่บอกผมล่วงหน้าล่ะ ผมจะได้จัดคนมาต้อนรับ…”
“ฉันจะ