มาที่บริษัทของตัวเองยังต้องแจ้งล่วงหน้าด้วยเหรอ?” เมื่อเห็นดวงตาของเหล่าหลี่หันมองห้องทำงานบ่อยครั้ง ในอกป้าเฝิงก็รู้สึกราวกับไฟสุม
“ถอย!”
คุณผู้ช่วยไม่กล้าทำร้ายภรรยาของเจ้านาย และเขาก็มีบางสิ่งในใจจึงไม่อาจหยุดเธอไว้ได้ นอกจากต้องส่งเสียงเตือนคนในห้อง
ทว่าในมุมที่เขามองไม่เห็น เฝ่ยไป๋ลู่โบกมือ ทันใดนั้นเขาก็พบว่าเสียงตนหายไป!
แล้วป้าเฝิงก็เปิดประตูห้องทำงาน เข้าไป และก็ได้เห็นคนสองคนในห้องกำลังพลอดรักกัน
เมื่อได้ยินเสียงดังของประตู ผู้หญิงคนนั้นก็กระโดดออกจากอ้อมแขนของชายวัยกลางคนร่างอ้วน
ครั้นเห็นใบหน้าซีดเซียวของป้าเฝิง เธอก็รีบอธิบาย “คุณแม่ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะคะ อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ ฉันแค่ล้มโดยไม่ได้ตั้งใจ คุณพ่อเลยช่วยฉัน…”
“เธอล้มโดยไม่ได้ตั้งใจ ก็เลยท้องด้วยใช่ไหม?” ป้าเฝิงเหลือบมองท้องที่ยื่นออกมาเล็กน้อยของคนตรงหน้าพลางกัดฟันกรอด “ทำไมเธอถึงน่ารังเกียจแบบนี้!”
[โอ้ น่าตื่นเต้นจริง ๆ!]
คุณหลี่รู้สึกเสียใจกับลูกสะใภ้ที่กำลังหวาดกลัว เขามองไปที่ป้าเฝิง และบอกเธอว่า “ลูกชายทำให้เสี่ยวเซี่ยตั้งท้องไม่ได้ พวกเขาแต่งงานกันมานานแล้ว คุณเองก็แก่เกินไปที่จะมีลูก แต่การสืบทอดมรดกจะต้องไม่ถูกตัดขาด ผมหมดปัญญากับเรื่องนี้จริง ๆ”
“เสี่ยวเซี่ยก็ไม่ใช่คนนอก และเด็กที่เธอให้กำเนิดนั้นก็จะได้รับการเลี้ยงดูในนามของลูกชายเรา เรายังเป็นครอบครัวเดียวกัน”
“ผมก็แค่ทำผิดพลาดแบบที่ผู้ชายคนหนึ
