บทที่ 381 ไม่มีพิษ
เดิมทียังคิดว่าจะได้ดูฉากที่หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ห้ำหั่นกันกับหญิงปากสว่าง คิดไม่ถึงเลยว่าผู้อื่นจะมาเหนือเช่นนี้ บดขยี้หญิงปากสว่างอยู่ฝ่ายเดียว
หญิงปากสว่างน่าอนาถเกินไปแล้ว!
เฮ้อ รู้ทั้งรู้ว่าสู้เขาไม่ได้ หญิงปากสว่างยังจะไปยั่วโทสะหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ นี่มันแกว่งเท้าหาเสี้ยนชัด ๆ ไม่ใช่หรือไร?
หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์สมกับที่เป็นหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ จะตอนไหนก็ยังแข็งแกร่งอยู่เสมอ
บางคนยิ่งปลงใจแน่วแน่กว่าเดิม ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจไปยั่วโทสะหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์เป็นอันขาด
ความเย็นเยือกแผ่ซ่านทั่วร่างเย่อวี๋หราน หญิงปากสว่างด่ามาหนึ่งประโยค นางก็ตบไปหนึ่งฉาด ไม่ไว้ไมตรีแม้แต่น้อย
สงสารก็แต่จูหย่งหนิงซึ่งยืนมองอยู่ข้าง ๆ ต้องลำบากใจเหลือประมาณ นางเป็นภรรยาของเขา ตกลงแล้วต้องเข้าไปช่วยดีหรือไม่?
ถ้าไม่ช่วย มองอีกฝ่ายถูกตบต่อไปเช่นนี้ เขาก็รู้สึกว่าขายหน้า แต่ถ้าเข้าไปช่วย เขาเองก็ไม่กล้าเกลี้ยกล่อมหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ด้วยซ้ำ กลัวว่าอีกฝ่ายจะพาลตบเขาไปด้วยเพราะความโมโห
ส่วนจ้าวกุ้ยเซิง ในที่สุดเขาก็ระลึกถึงชื่อเสียงอันโด่งดังของ ‘หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์’ ขึ้นมาได้ จึงยิ่งหวาดกลัวอย่างกับอะไรดี
มารดามันเถอะ เมื่อก่อนได้ยินว่าหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ดุร้ายปานไหน เขายังไม่เชื่อ ยามนี้นับว่าได้มาประจักษ์กับตาตัวเองแล้ว
ข้าได้ล่วงเกินนางไปหรือเปล่านะ? คงไม่กระมัง
มองซ้ายแลขวา นึกอยากอาศัยช่วงที่ไม่มีใครสน
