“ฮึ! ตำหนักปี้สุ่ยจริง ๆ แล้วตั้งใจจะเข้ามาแทรกแซงเรื่องนี้หรือ? เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับยาเม็ดเต้งถังนะ” รองหัวหน้าหยวนพูดด้วยสีหน้าเขียวคล้ำ
แรงกดดันถูกป้องกันไว้ ร่างกายของหลี่ลี่รู้สึกเบาสบายทันที เขาถอนหายใจยาว มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย แล้วจึงพูดว่า
“ข้าสามารถคืนของให้พวกเจ้าได้”
“อะไรนะ?”
คำพูดของหลี่ลี่ทำให้ทุกคนตกตะลึง ของที่ได้มาแล้ว ตำหนักปี้สุ่ยในฐานะพยานก็จำใจเข้ามาแทรกแซงแล้ว แต่หลี่ลี่กลับพูดเช่นนี้
“รีบเอาออกมาเร็วเข้า ฮึ เจ้าหนุ่ม เจ้าคงรู้แล้วว่าได้ไปยั่วโทสะคนที่ไม่ควรยั่วใช่ไหม!”
รองหัวหน้าหยวนพูดพร้อมกับแค่นเสียงเย็น
“ได้ ได้ ข้าจะวางของไว้ตรงนี้ ตำหนักเหลี่ยนอวี้ของเจ้าสามารถเอากลับไปได้ แต่ว่า เมื่อตำหนักปี้สุ่ยเป็นพยาน ข้าขอประกาศว่าเมื่อเรื่องนี้แพร่ออกไป ตำหนักปี้สุ่ยจะต้องเป็นพยานให้ข้าว่าตำหนักเหลี่ยนอวี้กลับคำพูดใช่หรือไม่!” หลี่ลี่พูดพร้อมรอยยิ้ม
เพียงประโยคง่าย ๆ ของหลี่ลี่ทำให้มหาบุรุษจื่ออวี้ที่กำลังเดินไปที่โต๊ะหยุดฝีเท้า และทำให้รองหัวหน้าหยวนเปลี่ยนสีหน้าไปมาทันที
