กวางยาพิษ เจ้าดูปากข้าสิ มันร้อน…” หญิงปากสว่างพูด “ตอนนี้ไม่ร้อนแล้ว แต่เมื่อครู่ร้อนราวกับถูกไฟเผาเลย”
“พิษอะไรหรือ ไม่เช่นนั้นเจ้าเอาของที่ถูกวางยาพิษมาให้ข้าดูเถอะ” หมอชาวบ้านทำอะไรไม่ถูกอยู่บ้าง เขาฟังอยู่นานและตรวจอยู่นานก็ยังตรวจไม่พบว่าหญิงปากสว่างถูก ‘พิษ’ อะไร
หญิงปากสว่างร้อนใจ รีบให้จ้าวกุ้ยเซิงวิ่งกลับไปเอา ‘ผลไม้มีพิษ’ นั้นมา
เมื่อจ้าวกุ้ยเซิงออกจากเรือนไปก็พบลูกสะใภ้ของหญิงปากสว่างที่กำลังวิ่งมา “แม่สามีข้าเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ?”
“ยังตรวจอยู่ในเรือน เจ้าเข้าไปดูเถอะ ข้าจะกลับไปเอาของ”
“เอาอะไรหรือเจ้าคะ?”
“ผลไม้มีพิษ”
ลูกสะใภ้ของหญิงปากสว่างสงสัยว่าในบ้านจะมีผลไม้มีพิษได้อย่างไร? เดี๋ยวก่อนนะ ไม่ใช่ว่าแม่สามีของนางถูกวางยาพิษหรอกหรือ?
เพียงแต่จ้าวกุ้ยเซิงรีบกลับไปเอา ‘ผลไม้มีพิษ’ ไม่รอให้นางถามอย่างละเอียด คนก็วิ่งไปแล้ว
ลูกสะใภ้ของหญิงปากสว่างเห็นเงาของเขาห่างไปไกลแล้วก็ทำได้เพียงเข้าไปในเรือน
ในเรือนนั้นหญิงปากสว่างร้องไห้อย่างน่าสังเวช ถามหมอชาวบ้านว่านางจะตายหรือไม่? ทั้งยังบอกกับหมอชาวบ้านด้วยว่าหากนางตาย ก็เป็นเพราะหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์น่าตายผู้นั้นที่เป็นคนวางยาพิษนาง
“ท่านแม่?! ทำไมท่านถึงไปยั่วโมโหจูต้าเหนียงละเจ้าคะ? แล้วทำไมนางถึงวางยาพิษท่านละเจ้าคะ?!” ลูกสะใภ้ของหญิงปากสว่างได้ยินประโยคนี้หัวใจก็เต้นแรง
นางรู้ว่าแม่สามีของนางนั้นทั้งวันไม่มีอะไรทำ แต่ชอบสร้า
