เครื่องในหมูก็ล้างเครื่องในหมู คนที่รับหน้าที่เอาของสกปรกไปเทใส่บ่อปุ๋ยหมักก็เอาไปเท คนที่ทำความสะอาดท้ายเรือนก็ทำความสะอาดไป ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองอย่างขะมักเขม้น
ผ่านไปครู่เดียว ทุกคนก็ทำหน้าที่ของตนเองเสร็จและเก็บของเรียบร้อย ก่อนจะทยอยไปล้างมือ
ใครทำเสร็จก่อนก็ไปช่วยคนอื่น ๆ จัดโต๊ะอาหาร เตรียมการสำหรับรับประทานมื้อเที่ยง
หากว่ากันตามธรรมเนียมปฏิบัติแล้ว ช่วงเวลาเช่นนี้พวกผู้หญิงไม่อาจมาร่วมโต๊ะรับประทานอาหารด้วยได้ พวกนางต้องไปกินข้าวกันในห้องครัว ดังนั้นเมื่อเย่อวี๋หรานยกอาหารออกมาที่ห้องโถงจึงพบว่าบนโต๊ะเหลือคนเพียงครึ่งเดียว
ตอนแรกเย่อวี๋หรานยังไม่ใคร่เข้าใจ จึงเอ่ยขึ้นมาว่า “ทำไมยังไม่พร้อมกันอีก?”
“พร้อมแล้วนี่ขอรับ” จูอู่พูด “ท่านพ่อกับคนขายเนื้อหลี่นั่งอยู่ทางนี้ พวกข้าพี่น้องก็อยู่ครบ”
เมื่อเย่อวี๋หรานมองตามนิ้วมือของจูอู่และค้นหาจากในความทรงจำเจ้าของร่างเดิมก็มีอันต้องขมวดคิ้ว อะไรกันเนี่ย พวกนางทำงานกันมาครึ่งค่อนวัน แต่กลับกินข้าวบนโต๊ะด้วยไม่ได้?
นี่เป็นการปฏิบัติต่อผู้หญิงอย่างไม่เท่าเทียมแบบโจ่งแจ้งเลยนี่นา?
