บทที่ 371 ก็แค่ฝันร้ายเท่านั้น
เฮ้อ…ทำไมพี่สามไม่กลับมาสักทีนะ? กลุ้มใจจะตายแล้ว!
จูอู่ที่เดิมทียังสามารถนอนหลับได้สนิทกลับถูกเรื่องนี้ก่อกวนจนฝันร้ายทั้งคืน
ถ้าไม่ฝันว่าบิดาเขามีชู้ ถูกจับได้คาเตียงโดยมีคนทั้งหมู่บ้านห้อมล้อมเป็นประจักษ์พยาน ก็ฝันว่ามารดาของตนเองบันดาลโทสะ คว้ามีดมาสับร่างบิดาเป็นท่อน ๆ
แม่เจ้าโว้ย ชวนสยองเกินไปแล้ว!
เมื่อผู้ดูแลฝ่ายซ้ายตื่นขึ้นมาเห็นจูอู่เหงื่อแตกพลั่กก็พลันสะดุ้งโหยง “เจ้าเป็นอะไรไป?! ไม่สบายหรือเปล่า?”
“ไม่มีอะไร ก็แค่ฝันร้ายเท่านั้น…” จูอู่ตอบอย่างอ่อนระโหยโรยแรง พร้อมทั้งขยับเท้าเหม็น ๆ ของใครบางคนที่พาดอยู่บนอกตัวเองออกไป
มารดามันเถอะ ที่ข้ารู้สึกเหมือนถูกหินก้อนยักษ์ทับร่างมาทั้งคืนเป็นเพราะเหตุนี้เองหรอกหรือ
“ขอโทษที ท่านอนข้าไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่” ผู้ดูแลฝ่ายซ้ายรีบขยับเท้าออกอย่างกระดากใจ
ผู้ชายวัยสามสิบกว่าคนหนึ่ง เป็นพ่อคนแล้วยังถูกภรรยาตัวเองวิพากษ์วิจารณ์ท่านอน เขายังจะทำอย่างไรได้?
เมื่อวานขนมันเทศกลับมา วันนี้ก็เริ่มเตรียมแปลงเพาะชำมันเทศ
เย่อวี๋หรานแบ่งคนออกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มหนึ่งมีหลิ่วซื่อและหลี่ซื่อเป็นผู้นำ ให้รับผิดชอบจัดการมันเทศ กลุ่มหนึ่งมีหลิวซื่อและหลินซื่อเป็นผู้นำ ให้รับผิดชอบจัดการก้านเครือมันเทศ และอีกกลุ่มหนึ่งมีจูเหล่าโถวเป็นผู้นำ ให้รับผิดชอบแปลงเพาะชำ
เย่อวี๋หรานสอนวิธีการนำหัวมันเทศและก้านเครือไปเพาะชำให้ลูกส
