บทที่ 356 ดูตัวกับใครกันแน่
หลิวไป๋ฮวาไม่พูดอะไร กวาดพื้นไปเงียบ ๆ จนกระทั่งเสร็จสิ้นก็ค่อยกลับเข้าห้อง
นางไม่อยากเปลี่ยนใส่ชุดงามกว่านี้เช่นนั้นหรือ?
แต่ครอบครัวไม่มีเงิน ผู้ใดจะซื้อผ้ามาตัดชุดให้นาง? ชุดที่พอจะดูดีสักหน่อยก็เป็นชุดเก่าของย่านางที่เอามาแก้ให้เล็กลงชุดนั้น
บอกว่าเป็นผ้าเนื้อดี แต่สีกลับเชยจนไม่อาจทนดู หลิวไป๋ฮวาถือค้างไว้ในมือ ไม่ปรารถนาจะสวมใส่แม้แต่น้อย
ชุดนี้ยังไม่สู้ชุดที่นางสวมอยู่ อย่างน้อยก็ยังมีสีสันสดใส ขับให้ผิวนางขาวผ่องขึ้นบ้าง
แต่เมื่อสวมชุดย่าของนางชุดนั้น นางก็คล้ำลงถนัดตา พอนำไปเปรียบเทียบกับหลิวเยี่ยนสหายสนิทของนาง เกรงว่าคงถูกคนอื่นรังเกียจเสียแล้ว
หลิวไป๋ฮวาคิดว่าตนเองเป็นแม่นางที่ดีมีความสามารถคนหนึ่ง แต่ก็กลัวการไปเปรียบเทียบกับคนอื่น พอเปรียบเทียบแล้วนางก็ไม่อาจลืมตาอ้าปากได้อีก
“เฮ้อ…” นางถอนหายใจแผ่วเบา ไม่คาดหวังอันใดต่อการดูตัวครั้งนี้
นอกห้องนั้น ภรรยาของหลิวเหวินเกินได้ยินเสียงเคาะประตูเรือน
นางรีบจัดแต่งผมเผ้าของตัวเอง จากนั้นก็ไปเปิดประตู
“พวกท่านมาแล้วหรือ เข้ามา ๆๆ เชิญเข้ามาได้เลย” เมื่อเปิดประตูเรือนก็เห็นแม่สื่อดังคาด ทราบทันทีว่าผู้มาเป็นใคร จึงรีบเชื้อเชิญผู้คนเข้าไปในเรือน
เช่นเดียวกับเรือนหลิวเยี่ยน ทางด้านนี้ก็เตรียมโต๊ะเก้าอี้ไว้เช่นกัน แล้วเชิญให้คณะของเย่อวี๋หรานนั่งลง
“พวกท่านรอสักครู่ ข้าไปเรียกแม่สามีข้าสักประเดี๋ยว นาง
