บทที่ 348 ความสงสัยของจูอู่
แต่ครั้งนี้ เมื่อเปลี่ยนมาทำไร่มันเทศและนาน้ำก็ไม่ได้ลำบากถึงเพียงนั้น ด้วยรูปแบบนี้ การหาวัชพืชที่มีรูปแบบไม่ปกตินั้นยากมาก
ส่วนวัชพืชที่ขึ้นเป็นปกติ…
นอกจากช่วงแรกที่ปลูกแล้ว พวกเขาเองก็แยกไม่ออก อัตราความผิดพลาดนี้ก็ยังไม่สูงนัก
เย่อวี๋หรานกลับมาก็เห็นจูอู่พัดลมด้วยพัดอยู่ในลานบ้าน นางถามว่า “เจ้าก็อยากนอนในลานบ้านเหมือนเจ้าสี่หรือ?”
“ลานบ้านเย็นสบายดีนะขอรับ เตียงเย็น[1] สักหลัง มีดอกปากนกกระเรียน[2] สักสองสามกำ ก็อยู่ได้ทั้งคืนจนถึงรุ่งสางแล้วขอรับ” จูอู่พบว่าข้อดีที่สุดของการนอนที่เรือนหลังใหม่นี้น่าจะเป็นการที่นอนในลานบ้านช่วงหน้าร้อนได้
เมื่อก่อนตอนที่พวกพี่น้องยังไม่แต่งงาน เตียงเย็นจะถูกตั้งไว้ในลานบ้าน และพวกเขาสามารถมานอนได้จนถึงรุ่งสาง
แต่หลังจากแต่งงานก็ทำไม่ได้แล้ว
ถึงอย่างไรการที่ชายหนุ่มจะมาถอดเสื้อนอนข้างนอกทั้งคืน แล้วมีพี่สะใภ้หรือน้องสะใภ้มาเห็นเข้าย่อมจะส่งผลไม่ดี
“วันนี้ซานเม่ยกับซื่อเม่ยนอนที่นี่คงไม่สะดวก” คืนนี้หลินซานเม่ยและหลินซื่อเม่ยจะนอนที่นี่ เป็นธรรมดาที่จูปาเม่ยจะมาบอกเย่อวี๋หรานล่วงหน้าเสียก่อน
นี่คือกฎที่ตั้งขึ้นโดยเย่อวี๋หราน ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องบอกผู้อาวุโสก่อน จะเห็นด้วยหรือไม่นั้นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
“หือ ทำไมถึงมาหาข้าเล่าขอรับ พวกนางก็นอนที่นี่หรือขอรับ? แม้ว่าชายหนุ่มอย่างข้าจะเตรียมตัวเรียบร้อยแล้วน่ะหรือขอรับ”
