อื่นอยู่แล้ว ถ้ามีข้อด่างพร้อยเช่นนี้เพิ่มขึ้นมา ชีวิตเขาก็คงมาถึงทางตัน
ยิ่งไปกว่านั้นยังมีต้าเป่าและเอ้อร์เป่า พวกเขายังเป็นเพียงเด็กตัวเล็ก ๆ ยังไม่โตเลยด้วยซ้ำ
คำที่นางพูดกับจูเหล่าโถวก็หาได้พูดไปเล่น ๆ ถ้าเขาต้องการสตรีจริง ๆ วันหน้าเมื่อสกุลจูร่ำรวยแล้ว ทุกอย่างล้วนมีพร้อมสรรพ นางก็จะจัดเรือนให้เขาหลังหนึ่ง อยากเลี้ยงสตรีสักกี่คนก็เชิญตามสบาย
แน่นอนว่าเงินย่อมไม่ได้เอาของส่วนกลางมาออกให้ ให้เขาไปขอเอากับลูกชาย ให้ลูกชายเขาเป็นคนเลี้ยง
ครั้นคนทั้งคู่มาถึงขั้นนี้ก็นับว่าแตกหักกัน ‘อย่างเป็นทางการ’ คราวนี้การแยกห้องนอนก็กลายเป็นเรื่องชอบด้วยเหตุผลแล้ว
ถ้าในอนาคตจูเหล่าโถวกล้ายกเรื่องกลับมานอนห้องเดียวกันขึ้นมาพูดอีก นางก็จะใช้เรื่องนี้มา ‘บดขยี้’ เขาให้ถึงตาย
ไร้คุณธรรม ตนเองมีชู้แล้วยังมีหน้าจะมานอนเตียงของนางอีกเรอะ ฝันไปเถอะ!
ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าของร่างเดิมใช้ชีวิตฉันสามีภรรยากับเขามานานปี จะให้นาง ‘ทอดทิ้ง’ เขาตอนนี้ก็ออกจะเกินไปหน่อย แท้จริงแล้วก็อยากจะเขียนหนังสือหย่าให้เสียเดี๋ยวนี้ เขาจะได้กลายเป็นสามีคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ถูกภรรยาของตัวเอง ‘ปลด’
เย่อวี๋หรานไม่ได้ทำเช่นนั้นก็หาได้มีสาเหตุเพียงเท่านี้ไม่
ก็เหมือนกับตอนแรกที่นางมาถึงที่นี่แล้วไม่ได้รีบร้อนไปจากสกุลจู นางไม่คุ้นเคยกับโลกใบนี้ สกุลจูก็คือ ‘เกราะคุ้มภัย’ ของนาง
ส่วนตอนนี้ บรรดาลูกชายลูกสะใภ้สกุลจูเป็นเป้าหมายท
