บทที่ 329 ขุดมันเทศ
ถ้าเป็นสมัยก่อน หลี่ซื่อคงคร้านจะสนใจความเป็นความตายของแม่สามี
แต่ตอนนี้ความเป็นอยู่ของครอบครัวดีขึ้นทุกวันเพราะแม่สามี นางย่อมปรารถนาให้แม่สามีสุขภาพแข็งแรงอายุยืนยาวเป็นร้อยปี
นอกจากความเห็นแก่ตัวเช่นนี้ แน่นอนว่าความสัมพันธ์อันดีระหว่างนางและแม่สามีก็คือเหตุผลอีกข้อหนึ่ง
เมื่อหลี่ซื่อเข้าไปในเรือนก็เห็นจูปาเม่ย หลินซานเม่ย และหลินซื่อเม่ยดูแลซานเป่าและซื่อเป่าพลางถักสร้อยข้อมือไปด้วย จึงนำข่าวดีนี้ไปบอกพวกนางด้วยความเบิกบานใจ
“จริงหรือ?!” หลิวซื่อออกจากห้องครัวมาได้ยินเรื่องนี้เข้าก็ดีใจยิ่งนัก “อยู่ที่ไหนหรือ? ข้าขอดูหน่อย”
“อยู่ในตะกร้าสะพายหลังของข้า” หลี่ซื่อกล่าว
คนอื่น ๆ ได้ยินเช่นนั้นก็กุลีกุจอเข้ามาช่วยปลดตะกร้าสะพายหลังของหลี่ซื่อลงมา ช่วยกันถือเถามันเทศเอาไว้ แล้วล้วงเอาหัวมันเทศที่อยู่ก้นตะกร้าออกมา
เมื่อทำเช่นนี้ก็เห็นมันเทศเต็มก้นตะกร้าไปหมด แต่ละคนต่างดีอกดีใจเหลือประมาณ
“จริง ๆ ด้วย ใหญ่มาก!” จูปาเม่ยหยิบหัวที่ใหญ่ที่สุดขึ้นมา “ท่านแม่ ท่านดูสิเจ้าคะ หัวใหญ่ปานนี้ มันเทศที่พวกเราขุดกันบนเขายังไม่ใหญ่เท่ามันเทศที่พวกเราปลูกแค่ไม่กี่เดือนหัวนี้เลย”
มันเทศที่จูปาเม่ยหยิบขึ้นมามีขนาดใหญ่กว่ามันเทศหัวอื่น ๆ ราวครึ่งเท่า แลดูอวบอ้วนชวนให้คนชมชอบยิ่งนัก
“ทำไมขุดมาเยอะเช่นนี้เล่า? พี่สะใภ้สี่ พวกท่านขุดมาหลายเครือเลยใช่ไหมเนี่ย?” หลินซื่อเห็นมันเทศเหล่
