บทที่ 325 ฐานะที่ได้มาโดยไม่ชอบธรรม
สีหน้าเย่อวี๋หรานบึ้งตึงขึ้นมาทันที “เจ้าไปฟังใครพูดมา?”
มารดามันเถอะ นางจะนอนห้องเดียวกันกับจูเหล่าโถวหรือไม่นอนแล้วเกี่ยวอะไรกับเขา?
เขาจะสนใจอะไรนักหนา อยากถูกตีเรอะ?
กานอี้เซียนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “เปล่า ข้าไม่ได้ฟังใครพูด…”
“เมื่อครู่นี้เจ้าเพิ่งพูดว่าเจ้าได้ยินคนพูดมาไม่ใช่หรือ? บอกมาเถอะ เป็นใครกันแน่?” เย่อวี๋หรานไม่เชื่อเด็ดขาด เจ้าหนุ่มนี่หนังหน้าหนาถึงเพียงนี้ สืบเรื่องของครอบครัวนางก็ช่างเถอะ นี่คงไม่ได้ให้ใครมาซ่อนตัวอยู่ใต้เตียงแอบฟังเรื่องระหว่างสามีภรรยาของชาวบ้านหรอกนะ?
เรื่องที่นางแยกห้องนอนกับจูเหล่าโถว ลูกชายกับลูกสะใภ้ของนางยังไม่พูดอะไร เพื่อนบ้านก็ไม่เคยมีใครถาม เขาไปได้ยินมาจากไหน?
ครั้นเผชิญกับคำถามคาดคั้นของนาง กานอี้เซียนก็อยากจะร้องไห้ ฮือ ๆๆ..เขาไม่ได้ฟังคนพูดมา แต่ ‘เห็น’ กับตาตัวเองต่างหาก
ตอนแรก เขายังไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ จดจ่ออยู่กับการจับตามอง ‘แปลงเพาะปลูก’ ของจูต้าเหนียงเท่านั้น
ทว่าจับตามองไปเรื่อย ๆ กลับพบว่าจูเหล่าโถวเทียวไปเรือนของแม่ม่ายผู้หนึ่งอยู่เป็นนิจ
ต่อให้กานอี้เซียนไม่คิดอะไรมาก ความคิดใสสะอาดมากกว่านี้ก็รู้สึกถึงความไม่ปกติ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเขาแอบได้ยินบทสนทนาระหว่างแม่ม่ายฉินกับลูกชายทั้งสอง กานอี้เซียนก็ยิ่งแน่ใจ จูเหล่าโถวมีภรรยาดี ๆ ไม่ชอบ จะออกนอกลู่นอกทางเสียแล้ว
กานอี้เซียนเริ่ม
