บทที่ 321 เป้าหมายของแม่ม่ายฉิน
“ทำอย่างไรดี?!” หลินซื่อกระสับกระส่าย “ข้า…ข้าจะถูกปลดไม่ได้ ซุ่นจิ่ง ข้าไม่มีบ้านเดิมแล้ว ถ้าข้าถูกปลด ข้าก็ไม่มีที่ไปอีกแล้ว”
“ไม่ได้มีแค่ข้า ยังมีน้องสาวอีกสองคน”
“ฮือ ๆๆ…ซุ่นจิ่ง เจ้าต้องช่วยข้านะ”
……
นางร้องไห้เสียงเบา ขอร้องให้จูอู่ ‘ช่วยเหลือ’ ตนเอง
จูอู่แอบถอนหายใจออกมาตอนที่นางไม่สังเกต ชอบไปช่วยคนอื่นลับหลังข้านัก ข้าไม่เชื่อหรอกว่าจะขู่เจ้าไม่สำเร็จ!
ขู่คนเสร็จแล้ว เขาก็เริ่ม ‘โอ๋’
เรื่องนี้ยังไม่ถึงขั้นนั้น ขอเพียงวันหน้านางรู้จักระวังตัวเสียบ้าง อย่าเอาแต่ทำเรื่องพวกนี้จนรั้งท้ายพี่สะใภ้รอง เช่นนั้นจึงจะเรียกหมดหวังแล้วจริง ๆ
ข้างหน้ามีตัวอย่างของพี่สะใภ้สามที่ถูกปลดให้เห็นอยู่ทั้งคน ขอเพียงนางไม่ล้ำเส้นเกินไปก็คงไม่ถึงขั้นนั้น
หลินซื่อนิ่งงัน “…” เจ้าแน่ใจนะว่ากำลังปลอบข้า ไม่ใช่ว่ากำลังขู่ข้า?!
พี่สะใภ้สามที่ถูกปลด?!
แม่สามีปลดไปแล้วคนหนึ่ง ยังต้องกลัวการปลดคนที่สองอีกหรือ?
แม้นางจะไม่กล้าทำเรื่องที่พี่สะให้สามทำ แต่ก็ถือว่าเป็นการเตือนนางอย่างหนึ่ง
“เจ้าวางใจ ข้าจะต้องไม่แพ้พี่สะใภ้รองแน่นอน” หลินซื่อกำหมัดแน่นอย่างมุ่งมั่น
นางไม่เชื่อหรอกว่านางยังจะสู้พี่สะใภ้รองคนเจ้าเล่ห์ตาขาวผู้นั้นไม่ได้?
เมื่อก่อนนางมัวแต่แข่งขันกับพี่สะใภ้สี่แบบนั้นนับว่านางไปผิดทางแล้ว นางควรแข่งขันกับพี่สะใภ้รองมากกว่า
ถ้าจูอู่ทราบว่าคำข่มขู่ของตนเองทำให้ใครบ
