บทที่ 318 วิธีแก้ไขสถานการณ์ที่ยากลำบาก
“ข้ารู้” เย่อวี๋หรานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดต่อไปว่า “เพราะเหตุนั้น ข้าจึงคิดแผนที่สองไว้ แม้ว่าหากทำเช่นนี้พวกเราจะมีปัญหาอยู่บ้างในอนาคต แต่ก็ถือว่าไว้หน้าหมู่บ้านสกุลหลี่ว์มากแล้ว ภายหลังหากมีเรื่องอะไร ทางด้านเจ้าหน้าที่หลี่ว์และผู้อาวุโสหลี่ว์ก็พูดอะไรไม่ได้”
ความจริงในยามที่นางพูด นางเห็นเจ้าหน้าที่จูมีความลังเล ในใจนางก็มีคำตอบอยู่แล้ว
นางพบว่าปัญหาที่สามารถใช้เงินแก้ปัญหาได้ล้วนไม่ใช่ปัญหา แม้แต่คนในยุคนี้ก็ยังชอบที่จะอยู่ห่างจากทางการให้มากที่สุด
แต่หลาย ๆ เรื่องก็ไม่สามารถแยกออกจากทางการได้
รอต่อไป ในอนาคตหมู่บ้านสกุลจูทำได้เพียงนับวันยิ่งเข้าไปพัวพันกับทางการมากขึ้น ไม่ใช่ว่าคิดอยากจะซ่อนตัวก็จะซ่อนตัวได้
ส่วนหลี่ว์มู่…
แม้ว่าเย่อวี๋หรานจะกังวลอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้กังวลเป็นพิเศษเมื่อต้องเผชิญอำนาจที่แท้จริง ทั้งหมดก็เป็นเพียงเสือกระดาษ[1]
นางเชื่อว่าตราบใดที่นางดำเนิน ‘แผนการให้ทั้งหมู่บ้านเจริญรุ่งเรือง’ ถึงครานั้นจะมีคนมากมายคิดจะประจบประแจงสกุลจู เรื่องของหลี่ว์มู่จะนับว่าเป็นอะไรได้
แต่เย่อวี๋หรานไม่ได้คิดจะเปิดเผยไพ่ลับทั้งหมดออกมา ดังนั้นนางจึงยังแสดงท่าที ‘เสียเปรียบ’ ออกมา เห็นแก่หน้าของเจ้าหน้าที่จูก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำ
เจ้าหน้าที่จูไม่รู้ว่านางคิดไปไกลถึงเพียงนั้น ครั้นเห็นว่าจูต้าเหนียงที่มีชื่อเสียงในหม