่อวี๋หรานไม่ได้ถอดใจง่ายดายปานนั้น อาศัยจังหวะได้เปรียบโจมตีต่อ
“เดิมพันก็เดิมพัน เจ้าคิดว่าข้ากลัวเจ้างั้นเรอะ?” จูเหล่าโถวโมโหหนัก หันหน้ากลับมาคำรามอย่างโกรธกริ้ว
“ข้าก็ไม่กลัวเจ้าเหมือนกันนั่นแหละ เจ้าบอกมา เจ้าจะเลือกลูกชายคนไหน? พอดีเลย ลูกสะใภ้ ลูกชาย ลูกสาวล้วนอยู่ที่นี่กันหมด พวกเขาเป็นพยานให้พวกเราได้ ฤดูใบไม้ผลิปีหน้า เจ้าแบ่งที่นาให้ข้ากึ่งหนึ่ง มีลูกชายช่วยงานสามคนเท่ากัน ใช้เมล็ดพันธุ์ถุงเดียวกัน ดูว่าใครจะปลูกได้ผลเก็บเกี่ยวมากกว่ากัน”
จูเหล่าโถวถูกยั่วโมโหจนหน้ามืดตาลาย ถึงตอนนี้จึงเพิ่งตระหนักว่าในลานเรือนยังมีคนอื่นอีกหลายคน เขาอยากจะกลับคำแต่ก็พบว่าตนเองพูดออกไปแล้ว แค้นใจแทบกระอักเลือด ที่ดินเหล่านั้นเปรียบได้กับชีวิตของเขาเชียวนะ
“เจ้ากำลังทำลายชีวิตของข้าชัด ๆ!”
เย่อวี๋หรานจ้องเขาตาไม่กะพริบ “ผู้ชายอกสามศอกทั้งยังเป็นสามีคน พูดคำไหนคำนั้น เจ้าเพิ่งจะตกลงเรื่องเดิมพันกันไปเมื่อครู่นี้ ตอนนี้มานึกเสียใจทีหลังเสียแล้ว?”
[1] โต่ว（斗）เป็นเครื่องมือที่ใช้ตวงข้าวสารของจีน โดย 1 โต่ว 斗 = 10 เชิง 升 (ปัจจุบัน ข้าวสาร 1 โต่ว = 6.25 กิโลกรัม)
ภาพซ้าย : โต่วสมัยโบราณ // ภาพขวา : โต่วสมัยปัจจุบัน
ที่มารูปภาพ : http://ex.chinadaily.com.cn/exchange/partners/82/rss/channel/cn/columns/6ldgif/stories/WS5f8ff975a3101e7ce972a832.html
