เชื่อสักนิด “เฮอะ! หมู่บ้านสกุลหลี่ หมู่บ้านสกุลหลิน หมู่บ้านสกุลจาง นางไม่เคยแบกมีดไปหมู่บ้านไหนบ้าง คำพูดแบบนี้ท่านก็เชื่อ? หลอกได้แค่พวกเด็ก ๆ เท่านั้น
แหละ”
“เจ้าหมายความว่าให้หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ออกหน้าจัดการเรื่องจับหม่าซานเหนียงถ่วงน้ำ ให้นางเป็นคนแบกหม้อก้นดำ แล้วให้แม่ของต้าซุ่นกับคนบ้านเดิมของหม่าซานเหนียงไปหาเรื่องนาง แล้วหลินต้าเม่ยเล่า พวกเจ้าจะจัดการอย่างไร?”
“ขอเพียงจับหม่าซานเหนียงยัดกรงหมูถ่วงน้ำได้ ข้าจะให้ลูกชายแต่งหลินต้าเม่ยเข้าเรือนมาโดยไม่อิดออด” มารดาของหลิวมู่กระตุ้นเตือนเขา นางกล่าวต่อไปว่า “เป็นอย่างไร? ข้าเสนอวิธีการให้ท่านแล้ว ท่านลองเอาไปเจรจากับหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ดูสิ ถึงนางจะพูดว่าไม่ยุ่งเรื่องหลินต้าเม่ย แต่ไม่ว่าอย่างไรนั่นก็เป็นพี่สาวแท้ ๆ ของสะใภ้ห้าบ้านนาง ท่านคิดว่านางจะไม่ยุ่งจริง ๆ น่ะหรือ?”
เจ้าหน้าที่ครุ่นคิด ใช่แล้ว ถึงอย่างไรหลินต้าเม่ยก็เป็นพี่สาวแท้ ๆ ของสะใภ้ห้าสกุลจู ต่อให้หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ไม่อยากยุ่ง สะใภ้ห้าของนางจะยอมปล่อยไปเช่นนั้นหรือ?
สำหรับทุกประการที่เกิดขึ้นในวันนี้ พลิกแล้วพลิกอีก เย่อวี๋หรานไม่รู้ว่าควรพูดอย่างไรแล้ว
เรื่องหม่าซานเหนียงยังไม่ยุติก็ตามมาด้วยเรื่องของหลินต้าเม่ย เดิมทีนางคิดจะจัดการโดยแบ่งเป็นเรื่อง ๆ ไป ทำให้ง่ายต่อการสะสาง แต่คิดไม่ถึงว่าเรื่องราวจะไม่ดำเนินไปในทิศทางที่คิดไว้ มักเกิดเหตุไม่คาดฝัน ทำให้เรื่องเหล
