จ้าหน้าที่ไม่พอใจเสียแล้ว
ว่ากันตามกฎประจำหมู่บ้านสกุลหลิว เรื่องแบบนี้จะต้องจับใส่กรงหมูถ่วงน้ำ แต่ครอบครัวหลิวมู่ทะเลาะสู้มารดาของหลิวต้าซุ่นไม่ได้ รวมถึงคนจากบ้านเดิมของหม่าซานเหนียงก็ด้วย จึงยอมถอยให้ก่อน ทำให้เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสที่ถูกบีบอยู่ตรงกลางไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ล้วนไม่ถูกต้อง
เจ้าหน้าที่ลอบด่าในใจว่าผู้อาวุโสสกุลหลิวไร้ประโยชน์ เป็นถึงผู้นำของคนแซ่หลิว แม้แต่เรื่องจับคนยัดกรงหมูถ่วงน้ำก็ยังจัดการไม่ได้ ผู้อาวุโสของหมู่บ้านไหนบ้างที่ไร้ประโยชน์จนถึงขั้นนี้?
ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุนี้ พวกเขาก็คงไม่ต้องวางแผนให้หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์มาที่นี่หรอก
มารดาของหลิวมู่ได้ยินวาจาของเจ้าหน้าที่ก็รู้สึกพิพักพิพ่วน “คือว่า…เจ้าหน้าที่ ท่านก็รู้นี่นา แม่ของต้าซุ่นเป็นคนไม่มีเหตุผล บ้านเดิมของหม่าซานเหนียงก็รับมือยาก ข้ามีลูกชายแค่หลิวมู่คนเดียว แล้วจะไปสู้พวกเขาที่มีคนมากขนาดนั้นได้อย่างไร?”
“งั้นเจ้าก็บอกมาว่าจะจัดการอย่างไร? ทั้งไม่ถ่วงน้ำ ทั้งไม่ให้จัดการ จะปล่อยให้คาราคาซังกันไปแบบนี้เรอะ?”
มารดาของหลิวมู่กล่าวว่า “ท่านก็เชิญหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์มาแล้วไม่ใช่หรือไร? ก็ให้นางจัดการเสียสิ”
นางไม่กล้ามีเรื่องกับสองบ้านนั้น แต่หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์กล้านี่นา
เจ้าหน้าที่มองนางอย่างหมดคำจะบรรยาย “เจ้าไม่ได้ยินที่นางพูดเมื่อครู่นี้หรือ นางเป็นคนนอก ไม่สะดวกจะยุ่งเรื่องในหมู่บ้านสกุลหลิว”
มารดาของหลิวมู่ไม่
