อข้าเลยหรือ?”
“ข้าไม่เอาหรอก ข้าไม่เบาเสียง ข้าทำเพื่อท่านมากมายปานนั้น ท่านไม่รู้สึกผิดต่อข้าเลยหรือไร?”
“ทำไมพวกเราจะไม่เกี่ยวข้องกันเล่า? ข้าชอบท่าน อยากใช้ชีวิตกับท่าน แล้วจะทำไม?”
……
ครั้นได้ยินเสียงนางดังขึ้นเรื่อย ๆ หลินมู่ทราบว่าแย่แล้ว จึงรีบยื่นมือไปปิดปากนางเอาไว้
ไม่ปิดปากนางยังพอว่า แต่เมื่อปิดปากนางแล้ว เจ้าผลักข้า ข้ากอดเจ้า ทั้งสองคนยื้อยุดฉุดกันไปมา
แม่เฒ่าหลายคนที่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวรีบรุดมาชมความครึกครื้นแล้วก็ต้องตะลึงจนอ้าปากค้าง สวรรค์! พวกเขาเป็นชู้กันจริง ๆ หรือเนี่ย?!
ทางนั้นหม่าซานเหนียงยังต้มยาอยู่เลย ลูกในท้องจะรักษาไว้ได้หรือไม่ก็ยังไม่รู้ ทางนี้หลิวมู่กับหลินต้าเม่ยกลับถูก ‘ผู้หวังดี’ จับได้คาหนังคาเขา ส่งไปให้เจ้าหน้าที่และผู้อาวุโสแล้ว
“เจ้าหน้าที่ แย่แล้ว เรื่องหลิวมู่กับหลิวต้าเม่ยเป็นเรื่องจริง!”
“สวรรค์ พวกข้าเห็นเต็มสองตา พวกเขากอดกันกลมเลย”
“ใช่แล้ว ๆ จูบกันแล้วด้วย”
……
ครั้นฟังเสียงแม่เฒ่าทั้งหลายพูดกันเจื้อยแจ้ว เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสยิ่งปวดเศียรกว่าเดิม
เรื่องทางนี้ยังจัดการไม่เสร็จ ทางนั้นทำไมถึงเกิดเรื่องขึ้นมาอีกได้เล่า?!
เจ้าหลิวมู่คนนั้นก็ช่างโง่งมจริง ๆ เวลาไหนกันแล้ว ยังไม่รู้จักควบคุมเนื้อสองตำลึงที่ส่วนล่างของร่างกายตัวเองอีก กลับมาสร้างเรื่องเอาตอนนี้เสียได้
เย่อวี๋หรานที่ถูกเชิญมาทางนี้นิ่งงัน “…”
นางว่าแล้วเชียว รู้สึกเหมื
