ี่แล้ว ตั้งใจว่าคราวนี้จะทำอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา
นางพูดต่ออีกว่า “แบบที่เรียบ ๆ อย่างนี้ พวกเราก็ขายราคาถูกหน่อย ทำเป็นสร้อยข้อมือเด็ก ส่วนแบบที่เสี่ยวเม่ยถักออกมามีลวดลายเยอะ ๆ ก็ทำเป็นสร้อยข้อมือสำหรับพวกแม่นางน้อย ทำให้สวยหน่อยจะต้องมีคนอยากได้แน่นอนเจ้าค่ะ โดยเฉพาะสร้อยข้อมือที่ท่านแม่ทำพวกนั้น งดงามยิ่งนัก พวกข้าเห็นแล้วยังอยากได้ นับประสาอะไรกับคนอื่น แม่นางน้อยคนไหนบ้างไม่รักสวยรักงาม? แต่ติดตรงที่ไม่มีเงินเท่านั้น ทองหรือเงินพวกนี้ พวกเราซื้อไม่ไหว แต่ซื้อพวกผ้าหรือเชือกป่านก็น่าจะได้อยู่นี่เจ้าคะ?”
นางยังกล่าวอย่างเสียดายว่าสร้อยข้อมือพวกนี้สีอ่อนไปไม่งามพอ ถ้าสีสันหลากหลายกว่านี้หน่อย สวยดุจเดียวกับแถบผ้า การค้าขายนี้ก็จะง่ายขึ้นแล้ว
