บทที่ 244 เจ้ายังจะไม่ยอมรับบรรพบุรุษหรือไร?
ครั้นกล่าวถึงข้าวสาลีหน้าหนาว จูเหล่าโถวก็ประหลาดใจระคนยินดียิ่งนัก เพราะเขาไม่รู้จริง ๆ ว่าสิ่งที่ปลูกไปเมื่อตอนฤดูหนาวกลับยังรอดมาได้?!
ไม่เพียงรอดมาได้เท่านั้น แต่หลายวันมานี้เมื่อเขาไปเดินเตร่ในทุ่งนาก็เห็นว่ามีต้นข้าวชูสลอน ทั้งยังมองเห็นรวงอ่อนได้รำไรอีกต่างหาก
“ข้าคอยดูอยู่”
จะไม่จับตาดูให้ดีได้อย่างไร ถ้าออกรวงแล้ว ทั้งยังไม่ได้มีแค่เปลือกเปล่า ๆ ก็หมายความว่าภรรยาของเขาค้นพบวิธีการเพาะปลูกรูปแบบใหม่ วันข้างหน้าไม่เพียงครอบครัวสกุลจูของพวกเขาจะมีกินมากขึ้น ทั่วทั้งหมู่บ้านสกุลจู ไม่สิ ทั่วทั้งเชิงเขาไท่ตังก็มีทางรอดเพิ่มขึ้นมาอีกสายหนึ่ง
ไม่จำเป็นต้องให้เย่อวี๋หรานพูด พักนี้จูเหล่าโถวจับตามองอย่างเข้มงวดยิ่งนัก
คิดว่าทุกวันนี้ที่เขาหมั่นแวะเวียนไปทุ่งนาคือการไปเดินทอดน่องอย่างไร้จุดหมายเช่นนั้นหรือ?
ด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงไม่ได้ขัดขวางการกระทำของหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์อย่างจริงจัง ไม่อย่างนั้น นางคิดจริง ๆ หรือว่านางมายุ่มย่ามกับสิ่งที่เป็นเสมือนชีวิตจิตใจของเขาเช่นนี้ แล้วเขาจะไม่มีวิธียับยั้งนาง?
ถ้าไม่มีผลลัพธ์แม้แต่น้อย ปกติจะวุ่นวายอย่างไรก็ช่างเถอะ แต่เรื่องการเพาะปลูกจะต้องไม่ปล่อยให้นางมาวุ่นวายเด็ดขาด
ระหว่างที่ผู้ใหญ่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่ บรรดาลูกชายกับลูกสะใภ้ซึ่งนั่งอยู่รอบโต๊ะอาหารต่างก็กางหูผึ่งคอยฟังไปด้วย
เรื่องเกี่
