แม่ดีต่อเจ้ามากที่สุด”
“จะเป็นไปได้อย่างไร?” หลินซื่อประหลาดใจ ไม่เชื่อแม้แต่น้อย
“เจ้าลองคิดดูเอง ลูกสะใภ้ที่แต่งงานแล้วที่ไหนจะพาน้องสาวจากบ้านเก่าตัวเองมาอยู่ที่บ้านสามีด้วยได้?” หลี่ซื่อพูด “เดิมทีน้องสาวสองคนของเจ้าเกือบจะถูกขาย แต่ก็เป็นท่านแม่มาช่วยจัดการ หลังจากนั้นแม่เจ้าก็จากโลกนี้ไป ก็ยังเป็นท่านแม่ที่ช่วยเจ้าจัดการจนจบ มาถึงยามนี้ที่น้องสาวทั้งสองคนของเจ้ามีปัญหาเรื่องการเลี้ยงดู ทั้งหมดนี้ก็ยังเป็นท่านแม่ที่มาช่วยจัดการให้ เลี้ยงดูอยู่กับปาเม่ย นางยังต้องขอโทษเจ้าที่ตรงไหนเล่า?”
นางให้หลินซื่อลองมองครอบครัวอื่นดี ๆ ลองดูว่ามีแม่สามีบ้านไหน ‘มีเหตุผล’ เหมือนแม่สามีของพวกนางอีก?
ลูกสะใภ้ที่แต่งเข้ามาแล้วมีเรื่องอื้อฉาว มีสักกี่คนที่กล้าหาเรื่องต่อหน้าแม่สามี ไม่ว่าคนไหนก็กลัวหัวหดเพราะเกรงว่าจะถูกแม่สามีไล่ออกจากบ้านไม่ใช่หรือ?
แต่แม่สามีของพวกนางเคยแสดงท่าทีว่าคิดจะทำเช่นนั้นหรือไม่?
ยามที่แม่สามีของพวกเขาอยู่ข้างนอก มีครั้งไหนที่ไม่ปกป้องพวกนางหรือไม่ปกป้องคนอื่นในครอบครัวหรือไม่?
“เจ้าอย่ามองข้ามโชควาสนาของตัวเอง ถ้าเจ้าคิดว่าท่านแม่ปฏิบัติต่อเจ้าไม่ดี เจ้าลองมองลูกสะใภ้ในหมู่บ้านที่ถูกปฏิบัติด้วยไม่ดี แล้วเจ้าจะรู้ว่าตัวเองถูกคนอิจฉาตั้งมาก”
หลี่ซื่อไม่พูดเรื่องไร้สาระอีก พอพูดจบก็บอกว่าลูกทั้งสองคนของตัวเองจะตื่นแล้ว จากนั้นก็เดินจากไป
หลินซื่อถูกทิ้งให้อยู่ที่เดิมก
