จฉริยะประเภทหนึ่งที่ถือกำเนิดมาก็สามารถเหยียบย่ำคนทั้งหลายจนบี้แบน
ความจำของจูชีเหนือล้ำกว่าเขา ความฉลาดเฉลียวของต้าเป่าและเอ้อร์เป่าก็โดดเด่นกว่าเขา
“เฮ้อ…” เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ นั่งลงตรงเฉลียงใต้ชายคา
“เป็นอะไรไป กวงจี้ ทำไมเจ้าดูหดหู่เช่นนี้?” เสินอิงอวี่ถือถาดเดินผ่านมาเห็นก็ถามขึ้นอย่างสงสัย
“ท่านพี่ ข้าโง่มากเลยใช่หรือไม่?”
“เปล่านะ เจ้าเรียนเก่งมากเลยนี่นา? ท่านย่าพูดว่าในกลุ่มเตรียมสอบของท่านพ่อ เจ้าเป็นคนที่มีโอกาสสอบเป็นถงเซิงได้มากที่สุดแล้ว” เสินอิงอวี่ลูบไหล่น้องชาย พลางยิ้มกล่าวว่า “ข้ายังรอให้เจ้าสอบผ่าน จะได้เป็นพี่สาวของถงเซิงอยู่นะ”
เสินกวงจี้หันกลับไปมองนาง “โกหก คราวก่อนพี่บอกเองว่าจูซุ่นเต๋อฉลาดกว่าข้า”
“คิก…ยังจำเรื่องนี้ได้อีกหรือ? เจ้าเป็นสหายกับเขาแล้วนี่นา ยังจะโกรธอีกหรือ?”
“เปล่า” เสินกวงจี้ส่ายหน้า “ข้าเพียงรู้สึกขึ้นมาว่าเหมือนข้าจะไม่ได้ฉลาดเลยสักนิด จูซุ่นเต๋อมีความจำเป็นเลิศ ท่านพ่อพูดครั้งเดียว เขาก็จำได้หมดแล้ว บางครั้งข้าจำไม่ได้แต่ไม่กล้าถามท่านพ่อ ก็สามารถไปถามเขา ข้าคิดว่าเขาร้ายกาจเกินไปแล้ว”
“อืม เขาท่องตำราได้เก่งกาจจริง ๆ นั่นแหละ” เสินอิงอวี่ผงกศีรษะ “แต่เจ้าก็เรียนเก่งเหมือนกันนี่นา ข้าได้ยินจูต้าเหนียงพูดว่าตอนจูซุ่นเต๋อยังเด็ก ศีรษะเคยได้รับบาดเจ็บมาก่อน เขาจึงเก่งแค่เรื่องท่องตำรา เรื่องอื่นค่อนข้างหัวช้า เขาเรียนหนังสือก็ไม่ใช่เพื่อส
