้วนเตรียมไว้พร้อมสรรพ
“เรื่องสำคัญประการแรก เมื่อเข้าสำนักศึกษาก็คือการกราบไหว้บรรพจารย์ คุกเข่าแทบพื้น คำนับเก้าครั้ง…” อาจารย์เสินชี้เบาะกลมตรงหน้าภาพเหมือน แสดงออกว่าให้จูชีคำนับลงตรงหน้าภาพเหมือนของบรมครูขงจื๊อ
จูชีคุกเข่าลงแล้วนับในใจอย่างเงียบ ๆ
หนึ่ง สอง สาม…
เมื่อคำนับเสร็จแล้ว อาจารย์เสินก็พาพวกเขากลับไปยังห้องโถงใหญ่
เมื่อเขานั่งลงบนเก้าอี้ไท่ซื่อในห้องโถงใหญ่เป็นที่เรียบร้อย เสินต้าเหนียงก็เอาเบาะกลมที่เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้วมาวางบนพื้น
“ไหว้อาจารย์ คำนับสามครั้ง”
จูชีปราศจากคำถามใด ๆ เขาคุกเข่าลงอย่างเชื่อฟังแล้วนับในใจ
หนึ่ง สอง สาม เรียบร้อย
ไม่รอให้อาจารย์เสินเอ่ยปาก เขาก็ลุกขึ้นยืนเองด้วยท่าทางทึ่มทื่อ
อาจารย์เสินนิ่งงัน “…”
เอาเถอะ ไม่จู้จี้กับคนสมองทึ่มหรอก
เย่อวี๋หรานมีสีหน้าปั้นยาก เอ่อ นางลืมบอกจูชีว่าต้องรอให้อาจารย์พูดก่อนถึงจะลุกขึ้นได้
“มอบของกำนัลฝากตัวเป็นศิษย์ได้แล้ว” เสินต้าเหนียงกระซิบบอกเย่อวี๋หรานจากข้าง ๆ
เย่อวี๋หรานบอกให้ต้าเป่ากับเอ้อร์เป่าที่ประคองของกำนัลฝากตัวเป็นศิษย์เดินเข้าไปส่งให้จูชี
ของกำนัลฝากตัวเป็นศิษย์เรียบง่ายยิ่งนัก นอกจากเงินซึ่งต้องเตรียมอยู่แล้ว ของอย่างอื่นล้วนเป็นผักผลไม้ที่แฝงความหมายดีงาม ของกำนัลทั้งหกโดยทั่วไปหมายถึง ขึ้นฉ่าย เมล็ดบัว ถั่วแดง พุทรา ลำไย เนื้อแห้ง หกอย่างรวมเรียกว่า ‘ของกำนัลทั้งหก’
สาเหตุที่เลือกสิ่งของเหล่าน
