ญ่กับพี่รองเป็นคนตัดสินใจหรือเจ้าเป็นคนตัดสินใจ?”
“ท่านแม่ แล้วก็ข้า”
“ก็ได้แล้วไม่ใช่รึ?” จูซานคิดว่าเรื่องนี้ไม่มีอะไรด้วยซ้ำ พูดจาไม่กี่ประโยคก็ไล่จูอู่ไปได้แล้ว ส่วนตนเองก็ไปทำธุระของตัวเองต่อไป
ฤดูใบไม้ผลิ สรรพสิ่งคืนสู่ความมีชีวิตชีวา ถึงยามนั้นก็ต้องเริ่มเพาะปลูกกันแล้ว เขาเองก็ต้องเข้าตำบล ต้องการจะดูแลทั้งสองฝั่งให้ทั่วถึง มีบางอย่างต้องเตรียมการล่วงหน้าเอาไว้ให้ดี
เมื่อก่อนถ้าอยากรู้เรื่องอะไร ถามหญิงปากสว่างสักหน่อยก็รู้เรื่องแล้ว แต่ตอนนี้แตกหักกันแล้ว หลินซื่อก็ไม่สะดวกจะทำหน้าหนาไปเยือนเรือนนาง จึงได้แต่ไหว้วานหลี่ซื่อ
นอกจากเลี้ยงลูก เวลาว่าง ๆ หลี่ซื่อก็มักจะออกไปเตร็ดเตร่พูดคุยสัพเพเหระกับคนในหมู่บ้าน
หลังเทศกาลหยวนเซียว จูเหล่าโถวก็เริ่มออกไปเดินเตร่ในทุ่งนา เขาต้องไปดูข้าวสาลีหน้าหนาวที่ปลูกเอาไว้เสียหน่อย
หลังจากเข้าเดือนสองแล้ว แม้จะบางตาไปบ้าง แต่ก็พอจะมองเห็นเงาขึ้นมาราง ๆ แล้ว
เมื่อดึงต้นกล้าจากในแปลงเพาะชำหรือในทุ่งนาออกมาพิจารณาดู แล้วเทียบกับช่วงก่อนเข้าฤดูหนาวปีที่แล้วก็รู้สึกว่าแตกต่างกันยิ่งนัก แต่เมื่อคิดว่าตอนนั้นตนเองหว่านเมล็ดพันธุ์ลงไปเท่าไหร่ก็รู้สึกดีขึ้นมาก
นอกจากนี้ก็คือปุ๋ยหมักรวมถึงดินที่เลี้ยงเอาไว้มาตลอดฤดูหนาวแล้ว
ที่ดินครึ่งหนึ่งเป็นภรรยาเขารับผิดชอบ ทั้งไถนาพรวนดิน วุ่นวายกันอยู่เป็นนาน ส่วนที่ดินอีกครึ่งหนึ่งเขาเป็นคนรับผิดชอบ เห็นว่าภ
