”
เอ้อร์เป่ายกนิ้วมือขึ้นมาเตือนท่านย่าว่าพวกเขามีกันสามคนนะ
“ถังหูลู่ไม้ละสองเหรียญ ถ้าซื้อให้พวกเจ้าคนละไม้ ต้องใช้เงินทั้งหมดเท่าไหร่?”
เอ้อร์เป่าชิงตอบว่า “หกเหรียญขอรับ สองสามเท่ากับหก ก็คือหกเหรียญ”
“แม่พวกเจ้าถักสร้อยข้อมือขายได้เงินเท่าไหร่?”
เอ้อร์เป่าอีกว่า “ท่านแม่ถักได้ไม่ค่อยสวย ขายได้สองเหรียญเท่านั้น บางครั้งก็ได้สามเหรียญ”
“สร้อยข้อมือขายได้สองเหรียญ ต้องหักเข้าส่วนกลางอีกสองส่วน ทั้งยังต้องแบ่งให้อาสะใภ้สี่ของพวกเจ้าครึ่งหนึ่งเป็นค่าเหนื่อย อย่างนั้นแม่พวกเจ้าต้องถักสร้อยข้อมือกี่เส้น จึงจะหาเงินได้หกเหรียญ?”
ปัญหาข้อนี้ซับซ้อนอยู่สักหน่อย เด็กน้อยสองคนกับเด็กโตหนึ่งคนกระเถิบเข้ามาช่วยกันคิดเลข
ต้าเป่าพูดว่า “ต้องได้เจ็ดแปดเส้นขอรับ ถ้าราคาเส้นละสองเหรียญก็ต้องถักอย่างน้อยเจ็ดเส้น ถ้าคนอื่นซื้อเยอะ ยังต้องแถมไปด้วยหนึ่งเส้น เช่นนั้นก็ต้องถักแปดเส้น”
“แล้วแม่เจ้าถักได้วันละกี่เส้น?”
ต้าเป่าตะลึงไปเล็กน้อย เพราะเขาเองก็ไม่ได้โง่ ฉับพลันนั้นจึงเข้าใจเจตนาของคนเป็นย่า ถังหูลู่สามไม้ใช้เงินไปในคราวเดียวหกเหรียญ ดูเหมือนจะไม่มาก แต่มารดาของพวกเขายังต้องทำงานอย่างอื่นอีก วันหนึ่งถักได้สองสามเส้นเท่านั้น หรือก็หมายความว่าถ้าต้องการจะหาเงินให้ได้หกเหรียญ มารดาของพวกเขาต้องถักสร้อยข้อมืออย่างน้อยสองวัน
เย่อวี๋หรานยื่นมือออกไปลูบศีรษะของพวกเขาพลางกล่าวว่า “พวกเจ้าอยากกิน ข้าซ
