บทที่ 218 ความผิดปกติของจูเหล่าโถว
ส่วนที่เหลือเป็นของที่พวกเขาตัดสินใจซื้อกันเอง สาเหตุเป็นเพราะร้านในตำบลต้องการจะโละของเก่าเพื่อซื้อของใหม่เข้าร้าน เป็นของเก่าที่กำลังจะถูกจัดการกำจัดทิ้งไป
เป็นต้นว่าเสื้อผ้าเก่า ๆ ผ้าเก่าที่มีรูแมลงแทะ หรือสินค้าของปีที่แล้วซึ่งขายไม่ออกอะไรพวกนี้ เมื่อก่อนเรื่องดี ๆ แบบนี้เวียนมาไม่ถึงครอบครัวพวกเขาอยู่แล้ว ประการแรกคือไม่มีเงิน ประการที่สองคือไร้สายสัมพันธ์ ย่อมไม่ทราบว่ามีของดีแบบนี้ด้วย
แต่ปีนี้ไม่เหมือนกัน เพราะพวกเขาได้สานสัมพันธ์กับร้านขายชาดและร้านผ้าในตำบลผ่านการค้าชาด ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงสิ่งของที่ต้องจัดการในร้านตัวเองเท่านั้น เสี่ยวเอ้อตามร้านต่าง ๆ ที่ข่าวสารว่องไวยังเต็มใจส่งข่าว กระซิบบอกพวกเขาว่าร้านไหนต้องการจะโละของเก่าบ้าง ถ้าอยากได้ ต้องไปหาใครเพื่อดำเนินการ
การจัดการของเก่าพวกนี้ มีทั้งแบบที่ซื้อหนึ่งแถมสอง และแบบที่ขายลดราคา
คนในตำบลใช่ว่าทุกคนจะเป็นเศรษฐี ไม่ต้องหาเช้ากินค่ำ บรรดาคนที่จู้จี้จุกจิกพยายามหาวิธีประหยัดเงินนั้นมีถมไป
เป็นเหตุให้เรื่องดีเช่นนี้ถูกคนในจับจองกันเองตั้งแต่ข่าวคราวยังไม่แพร่ออกมาแล้ว
ครั้นต้องการสานสัมพันธ์กับพวกเขา จึงจงใจเหลือของบางอย่างเอามาขายเป็น ‘น้ำใจ’ ให้สามพี่น้องสกุลจู
พวกเขาขนสิ่งของเข้ามาในเรือน บรรดาสตรีสกุลจูเมื่อได้ยินว่าสามพี่น้องซื้อของลดราคากลับมาด้วยจำนวนหนึ่งก็ตื่นเต้นดีใจยิ่งน
