็เป็นแม่นางน้อยที่สดใสร่าเริงยิ่งนัก
เพียงแต่ภายหลังถูกชะตาชีวิตเคี่ยวกรำ ทำให้คนทั้งสองเปลี่ยนโฉมไปราวกับเป็นคนละคน
อีกด้านหนึ่ง เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสกำลังเกลี้ยกล่อมจูหย่งหนิง
ไม่ว่าจะเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้น หรือต่อให้เห็นแก่ลูก ๆ เขาก็ไม่อาจปลดหญิงปากสว่าง ไม่อย่างนั้นถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปแล้ว ใครจะยินดีแต่งกับหลานสาวหลานชายของเขา?
คำลือดุร้ายดั่งพยัคฆ์ เขารู้ว่าเรื่องนี้เป็นมาอย่างไร แต่คนนอกจะรู้หรือ?
ระหว่างที่เกลี้ยกล่อม ยังสั่งสอนหญิงปากสว่างอย่างเข้มงวดไปด้วย ตำหนิว่านางไม่รักษาคุณธรรมของสตรีที่ออกเรือนแล้ว เอาแต่พูดจาปากเปราะ แถมยังว่าร้ายสามีตัวเองอีกต่างหาก ขาดก็แต่เหยียบขึ้นมาปล่อยของเสียบนศีรษะของสามีตนเองแล้ว สามีไม่ปลดนางสิแปลก
ผู้อาวุโสยังเรียกร้องให้หญิงปากสว่างรับปากเงื่อนไขของตนเอง ไม่อย่างนั้นต่อให้ไม่ปลดภรรยาก็สามารถไล่นางกลับบ้านเดิมไปให้บ้านมารดานางสั่งสอนให้ดีก่อน ค่อยกลับมาหมู่บ้านสกุลจู
หญิงปากสว่างเป็นถึงย่าคนแล้ว แม้ว่ามารดาชรายังมีชีวิตอยู่ แต่ถ้าถูกไล่กลับไปด้วยเหตุนี้จริง ๆ นางยังจะมีหน้าไปพบผู้คนอีกหรือ?
“ข้ารับปาก ข้ารับปากทั้งนั้นเจ้าค่ะ ผู้อาวุโส ขอร้องท่านแล้ว อย่าไล่ข้ากลับไปเลยนะเจ้าคะ ถ้าข้าถูกไล่กลับไปจริง ๆ ทุกอย่างก็จบสิ้นแล้ว” หญิงปากสว่างกล้าอาละวาดหนักเช่นนี้เพราะคิดว่าจูหย่งหนิงสามีนางไม่อาจทำอะไรได้
นางเป็นใหญ่เหนือเขามาทั้งชีวิต คิด
