บทที่ 214 หญิงปากสว่างอาละวาด
ช่วงข้ามปี ครอบครัวสกุลจูทั้งคึกคักและเงียบเหงา
ทำอย่างไรได้ ผู้ใดให้หลินหมู่จากไปอย่างเหมาะเจาะเช่นนี้ ตรงกับช่วงส่งท้ายปีพอดี แม้คนสกุลจูจะไม่ต้องไว้ทุกข์ให้หลินหมู่ แต่หลินซื่อ หลินซานเม่ย และหลินซื่อเม่ยต้องไว้ทุกข์นี่นา ด้วยเหตุนี้จึงต้องใส่ใจทั้งเรื่องอาหารสามมื้อและเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม
ต่อให้คนอื่น ๆ ไม่มีข้อห้ามแตะของคาว และสวมใส่สีสันสดใสเหมือนพวกนาง แต่ก็ต้องระวังไว้บ้างไม่มากก็น้อย
ครั้นพิจารณาถึงว่าสามพี่น้องต้องไว้ทุกข์ให้มารดาหนึ่งปี ทุกคนจึงช่วยกันเย็บเสื้อผ้า รองเท้า และถุงเท้าใหม่ให้อย่างเร่งรีบ เพราะก่อนหน้านี้เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศเฉลิมฉลองเทศกาลปีใหม่ เสื้ออ่าวชุดใหม่ของทุกคนจึงเลือกผ้าที่มีสีสันค่อนข้างสดใส แต่ตอนนี้ต้องคิดหาวิธีมาเปลี่ยนให้เป็นสีอ่อนแล้ว
ไม่ว่าจะเย็บผ้าสีอ่อนทับลงไปหรือจะรื้อผ้าออกมาเย็บใหม่ก็ล้วนต้องใช้เวลากับแรงงานทั้งนั้น
เย่อวี๋หรานในชาติที่แล้วย่อมไม่ถนัดงานเย็บปักถักร้อยพวกนี้ แต่ผู้ใดให้นางมีความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมกันเล่า นางจึงสามารถเย็บอะไรออกมาได้บ้าง
ฤดูหนาวไม่สะดวกจะออกไปข้างนอก ยามว่างไม่มีอะไรทำ นางก็จะพาพวกลูกสะใภ้และแม่นางน้อยทั้งหลายนั่งรอบกองไฟ ทำงานเย็บปักเล็กน้อยและถักสร้อยข้อมือ
เนื่องจากมีคนเยอะ ห้องครัวไม่สามารถรองรับคนจำนวนมากได้ คนสกุลจูจึงขุดหลุมบริเวณด้านหนึ่งของห้องโถงใช้เป็นหลุม
