ม ไม่กล้าตอบ แต่การที่นางร้องไห้สะอื้นไม่หยุดก็ถือเป็นคำตอบได้แล้ว
เย่อวี๋หรานสับสนเล็กน้อย “เจ้ากินยาเตรียมตั้งครรภ์แล้วทำไมต้องทำแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ ทำอย่างกับว่าเป็นเรื่องที่ให้คนเห็นไม่ได้ จนคนอื่นสงสัยว่าเจ้าแอบทำอะไรอยู่กันแน่”
พูดจบนางก็เพิ่งมีปฏิกิริยาออกมา เดี๋ยวก่อน ‘ยาเตรียมตั้งครรภ์’ ที่หลิ่วซื่อพูดใช่อย่างเดียวกับที่นางเข้าใจหรือไม่?
นางรีบถามหลิ่วซื่อว่า ‘ยาเตรียมตั้งครรภ์’ นี้มีไว้ทำอะไร ใช้เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการตั้งครรภ์ หรือใช้เพื่อรักษาอาการมีบุตรไม่ได้?
เสียงร้องไห้ของหลิวซื่อหยุดชะงัก นางเงยหน้าขึ้น อ้อนวอนหลิ่วซื่อ ขอร้องว่าอย่าพูด
หลิ่วซื่อสบตานาง ด้านหนึ่งก็กลัวที่จะต้องปิดบัง แต่นางก็ไม่กล้าโกหกแม่สามีของนาง ทำได้เพียงพูดว่า “ข้าไม่รู้เจ้าค่ะ”
ตอนนี้เองที่หลินซื่อคิดขึ้นมาได้ ‘ยาเตรียมการตั้งครรภ์’ ที่พี่สะใภ้ใหญ่พูดน่าจะหมายถึง ‘ยาเร่งการตั้งครรภ์’
ตอนที่นางแท้งลูกคนแรก แม่ของนางพร่ำบอกนางว่าช่วงพักฟื้นหลังแท้งลูกให้นั่งและพักฟื้นร่างกายให้ดี ถ้าท้องไม่ได้อีกจะเป็นปัญหาเอาได้
แม่ของนางยังกลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุจึงเตรียมเทียบยาพวกยาเร่งตั้งครรภ์ให้นางมาสองสามตัว บอกให้นางเก็บไว้ให้ ดีถ้ามีเรื่องอะไรมันก็ยังมีประโยชน์
เมื่อนึกถึงแม่ หลินซื่อก็อดไม่ได้ที่จะตาแดงก่ำขึ้นมา ถ้าตอนนี้แม่ของนางยังมีชีวิตอยู่จะยังกังวลเรื่องพวกนี้แทนนางอยู่หรือไม่?
หากถึงตอนนี้เย
