กราด จับภรรยาผู้อาวุโสไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
ภรรยาของผู้อาวุโสทราบความจริงจากคนอื่น ๆ แล้วก็นึกอยากผรุสวาทออกมา นี่เป็นตัวหายนะที่ครอบครัวไหนสั่งสอนออกมากันแน่ จงใจส่งมาเพื่อสร้างปัญหาให้หมู่บ้านสกุลจูโดยเฉพาะใช่หรือไม่?
“จะออกมาอะไรอีก? คนเขาจัดงานศพของแม่ยายอยู่ที่หมู่บ้านสกุลหลินโน่น ใครยังจะมีเวลามาสนใจเรื่องไร้สาระของเจ้า? พอแล้ว จบเรื่องแล้วก็รีบจัดแจงตัวเอง พาสามีเจ้ากลับเรือนไป มาสร้างความวุ่นวายอยู่ที่นี่ทำไม? พวกเจ้าผัวเมียอยากทะเลาะกันก็ไปปิดประตูทะเลาะกันในเรือนตัวเอง วันปีใหม่แบบนี้ยังมาทะเลาะกันต่อหน้าชาวบ้าน ไม่อายหรือ? พรุ่งนี้เป็นวันที่พวกสะใภ้กลับไปเยี่ยมบ้านเดิม เจ้าอยากจะให้เรื่องฉาวโฉ่ของเจ้าดังกระฉ่อนไปทั่วเชิงเขาไท่ตังหรือไร?”
“เรื่องฉาวโฉ่อะไรกัน? หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ที่กล้าทำไม่กล้ารับยังไม่กลัวฉาวโฉ่ ข้าที่มาลงทัณฑ์คนชั่วค้ำจุนคุณธรรมไฉนจึงฉาวโฉ่เสียได้?” หญิงปากสว่างไม่ยอมรับ นางรู้สึกว่าทุกคนล้วนยืนอยู่ฝั่งเดียวกับหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ ตั้งตนเป็นปรปักษ์กับนาง
นางเพียงคิดจะลากเย่อวี๋หรานออกมาให้ได้ จับชู้ให้สำเร็จ ทำให้ทุกคนได้เห็น ‘โฉมหน้าที่แท้
จริง’ ของหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์
“เจ้าก็วุ่นวายต่อไปเถอะ เจ้าจะต้องรอให้จูหย่งหนิงปลดเจ้าก่อนใช่หรือไม่จึงจะยอมวางมือแต่โดยดี?” ภรรยาของผู้อาวุโสคาดคั้น
หญิงปากสว่างเชิดคอกล่าว “เขาไม่กล้าหรอก ถ้าเขากล้าปลดข้าก็แสดงว่าเขาคิดไม่ซื
