บทที่ 197 พบอาวุธสังหาร
ในใจของทั้งสองคนนึกถึงคนคนหนึ่งในทันที
ในไม่ช้าแม่เฒ่าหลินก็ถูกพาตัวกลับเข้ามา
ผู้อาวุโสหลินและเจ้าหน้าที่ทางการของหมู่บ้านสกุลหลินคิดว่าหลินซานโก่วกตัญญูต่อแม่มาโดยตลอด ถ้าหากเขาต้องการจะพูด ‘ปกป้อง’ ใครสักคน ก็น่าจะเป็นแม่เฒ่าหลิน
“บอกมาว่าเจ้าเป็นคนฆ่าลูกสะใภ้สามของเจ้าใช่หรือไม่?” ผู้อาวุโสหลินมีสีหน้าดุดัน รอจนนางเข้ามาก็ถามออกไปตรง ๆ
แม่เฒ่าหลินที่ตัวสั่นเทารีบปฏิเสธ “ไม่ใช่ ๆ ข้าจะไปฆ่าสะใภ้สามของข้าได้อย่างไร? ข้ากับนางมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน พวกเรา…”
“อย่ามาพูดถึงเรื่องนี้เลย เจ้ากับสะใภ้สามของสกุลเจ้ามีความสัมพันธ์ที่ไม่ดี ทุกคนในหมู่บ้านสกุลหลินต่างรู้ดี ถ้าเจ้าพูดถึงลูกสะใภ้ใหญ่ของเจ้าก็อาจจะเป็นไปได้ แต่กับสะใภ้สาม อย่างไรก็เป็นไปไม่ได้”
แม่เฒ่าหลินแก้ตัว “เข้าใจผิดแล้ว เข้าใจผิดหมดแล้ว ถึงความสัมพันธ์ของข้ากับสะใภ้สามจะไม่ได้ดีอย่างที่ข้าพูด แต่ก็ไม่ถึงขั้นจะฆ่าคนได้”
“ลูกชายเจ้าบอกว่าเจ้าเป็นคนฆ่า” ผู้อาวุโสหลินพูดอย่างไม่อ้อมค้อม
“เป็นไปไม่ได้!” แม่เฒ่าหลินไม่อยากจะเชื่อ
แต่จากที่นางไม่เชื่อก็ถูกผู้อาวุโสหลินพูดเน้นย้ำซ้ำ ๆ บอกว่าคนในหมู่บ้านรู้ว่านางปฏิบัติต่อหลินซานโก่วไม่ดี ใช้หลินซานโก่วอย่างกับหมูกับหมา ทั้งยังคิดจะขายลูกสาวคนอื่นกิน คนอื่นล้วนคิดว่าหลินซานโก่วโง่ มีแม่เช่นนี้ถ้าเป็นพวกเขาคงเบือนหน้าหนี แต่หลินซานโก่วก็ยังจะเชื่อฟังนาง
