อย่างโง่เขลา
“เจ้าคิดว่าในสถานการณ์แบบนี้ ลูกชายของเจ้ายังจะปกป้องเจ้าอยู่อีกหรือ?” หลังจากพูดไปขนาดนั้น ผู้อาวุโสหลินก็ถามอีกครั้งหนึ่ง
แม่เฒ่าหลินนึกถึงการปฏิบัติของนางที่มีต่อลูกชายคนนี้ขึ้นมา อดไม่ได้ที่จะคิดในใจว่าเป็นไปไม่ได้ หรือว่าลูกชายจะใส่ร้ายนางจริง ๆ?
ท้ายที่สุดแล้วนางปฏิบัติต่อหลินซานโก่วดีหรือไม่ ความจริงนางก็รู้ดีอยู่แก่ใจ เพียงแต่คนก็อายุมากแล้ว จำเป็นต้องทำให้ตำแหน่งของตัวเอง ‘มั่นคง’
ครอบครัวของลูกชายคนโตมีทั้งลูกชายและลูกสาว แค่มองก็รู้ว่าเงื่อนไขดีกว่าอีกสองคน ส่วนลูกชายคนที่สามไม่มีลูกชายสักคน ในอนาคตแน่นอนว่าคงพึ่งพาไม่ได้
แม่เฒ่าหลินใคร่ครวญอยู่สักพักหนึ่งก็รู้ว่าควรประจบประแจงใครและควรเหยียบย่ำใคร
ผู้อาวุโสหลินเห็นว่าแม่เฒ่าหลินเริ่มคล้อยตามจึงพูดโน้มน้าวเข้าไปอีกเพื่อ ‘ปลุกปั่น’ เรื่องที่ว่าภาพจำของคนในหมู่บ้านที่มีต่อพวกเขาอย่างหลินซานโก่วคนนี้ ไม่ว่าจะกตัญญูสักเท่าไหร่แต่ก็ถูกนางกดขี่จนมาถึงจุดนี้ไม่ใช่หรือ?
“มีชีวิตอยู่ย่อมดีกว่าตาย แล้วใครเล่าจะไม่อยากมีชีวิตอยู่? หลินซานโก่วเองก็ย่อมต้องอยากมีชีวิตอยู่เป็นธรรมดา ตราบใดที่ยังมีชีวิต เขาก็จะสามารถแต่งงานให้กำเนิดลูกชาย แต่หากตายเขาก็จะไม่มีสิ่งใดเลย”
คำพูดของผู้อาวุโสหลินพูดมาถึงจุดนี้ แม่เฒ่าหลินก็อดทนไม่ไหวอีกต่อไป และได้พูดออกมา
“ข้ากล้าสาบานต่อตาแก่ที่อยู่ในหลุมใต้สกุลข้า ว่าข้าไม่ได้ฆ่าสะใภ้สาม ตอน
