ที่ข้าไปถึงนางก็ตายไปแล้ว”
เดิมทีวันนั้นนางวางแผนจะไปสร้างเรื่องที่บ้านของลูกชายคนที่สามจริง ๆ และถือโอกาสไปเอาของที่บ้านลูกชายคนโตด้วย ผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดคือนางเพิ่งไปถึงลานบ้านก็สังเกตได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง
“มีแค่ลูกชายคนเดียวที่วิ่งออกมา เขาทำท่าทีกระวนกระวายราวกับซ่อนใครไว้ในบ้าน แล้วยังไม่ให้ข้าเข้าไปในบ้านอีก แล้วทำไมข้าถึงเข้าไปไม่ได้เล่า? เช่นนั้นข้าจึงเข้าไป”
หลังจากนั้นนางก็เห็นร่างไร้ลมหายใจของหลินหมู่นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น
“ตอนนั้นข้าตกใจแทบตาย แต่เจ้าสามปิดปากข้าไว้ไม่ให้ข้าร้องออกมา”
แม่เฒ่าหลินอธิบายอย่างละเอียดว่าในตอนนั้นนางหวาดกลัวมาก ราวกับว่าเรื่องนี้จะทำให้นางพ้นผิด
แม้นางจะดูแคลนลูกชายคนนี้ แต่หลินหมู่ก็ตายไปแล้ว นางก็ไม่สามารถทิ้งลูกชายคนนี้ได้ไม่ใช่หรือ?
ตอนนั้นนางตื่นตระหนก ไม่อยากจะเสียลูกชายคนนี้ไป ดังนั้นพอลูกชายบอกว่าจะทำให้การตายของหลินหมู่กลายเป็นการ ‘แขวนคอฆ่าตัวตาย’ เพื่อลบล้างความผิดของเขา นางจึงช่วยโดยที่ไม่พูดอะไรสักคำ
“จริง ๆ ไม่ใช่ข้าที่ทำให้สะใภ้สามตายจริง ๆ ตอนที่ข้าไปถึง นางก็ตายไปแล้ว” หลังพูดจบ แม่เฒ่าหลินก็ยังไม่ลืมพูดซ้ำอีกรอบ
“เจ้ารู้เรื่องของหลินซานโก่วกับเมียถงเกินหรือไม่?” เย่อวี๋หรานถาม
เดิมทีแม่เฒ่าหลินคิดจะปฏิเสธ แต่ไม่รู้คิดอะไรอยู่ถึงยอมรับด้วยท่าทีลังเล แต่นางก็ย้ำว่า “ข้าก็ได้ยินมาจากเจ้าสามเช่นกัน ด้วยสถานการณ์ตอนนั้นที่เ