่นึกทอดถอนใจแล้วพูดว่า “เรื่องราวเป็นมาอย่างไรกันแน่ เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสยังไม่ได้ข้อสรุป เจ้าต้องเชื่อใจพวกเขา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาต้องไม่ปล่อยให้แม่เจ้าตายเปล่าแน่”
นางกลัวว่าหลินซื่อจะไม่เชื่อตนเอง จึงให้เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสประจำหมู่บ้านสกุลหลินรับรองว่า ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร พวกเขาไม่อาจปกป้องคนชั่วที่ฆ่าคน จะต้องมอบความเป็นธรรมให้หลินหมู่
เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสย่อมไม่กล้าไม่รับปากอยู่แล้ว ทั้งสองคนต่างก็ให้คำมั่นสัญญา
แม่เฒ่าหลินได้ยินเช่นนั้นก็ร้องเอะอะมาจากอีกด้าน เบิกตาร่ำร้องว่าพูดเหลวไหล ยืนกรานว่าหลินหมู่แขวนคอตายเอง ไม่เกี่ยวอะไรกับครอบครัวนาง
ทั้งยังด่าว่าหลินหมู่เป็นแม่ไก่ที่ออกไข่ไม่ได้ ทำเป็นแค่คลอดลูกสาว แต่กลับไม่มอบลูกชายสืบทอดวงศ์ตระกูลให้สกุลหลิน มีชีวิตไปก็สิ้นเปลืองอาหาร สมควรตายไปตั้งนานแล้ว ตายแล้วยังสร้างปัญหาไม่จบสิ้น ไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะเข้าไปอยู่ในสุสานบรรพชนของสกุลหลิน สมควรใช้เสื่อคลุมร่างไปโยนทิ้งไว้ที่สุสานอนาถา
เมื่อหลินซื่อได้ยินว่ามารดาของนางตายแล้วยังไม่อาจฝังศพไว้ในสุสานบรรพชน สีหน้าก็พลันซีดเผือด นางลากน้องสาวทั้งสองไปกอดขาผู้อาวุโสสกุลหลิน ขอร้องเขาว่าไม่ว่าอย่างไรก็ต้องมอบความเป็นธรรมให้มารดาของพวกนาง นางลำบากเพื่อสกุลหลินมาชั่วชีวิต ไม่อาจปล่อยให้คนตายไปแล้วก็ยังไม่มีแม้แต่สถานที่พักพิงอย่างสงบได้
“จะฝังไว้ในสุสานบรรพชนได
