บทที่ 194 เหตุฆาตกรรม
ดังนั้น ถ้าไปพบ ‘ท่านปู่ ก.’ หรือ ‘ท่านย่า ข.’ ในหมู่บ้านก็อย่าได้ประหลาดใจเกินไป เพราะต่างก็เป็นญาติห่าง ๆ แต่ถ้าจะให้บอกอย่างละเอียดว่าเป็นญาติฝ่ายไหนก็ยากจะบอกได้อย่างชัดเจน
เมื่อย่าสามท่านนี้จำพี่น้องทั้งสามได้จึงเล่าความจริงให้ฟังด้วยความเห็นใจ
“เรื่องราวเป็นมาอย่างไรข้าไม่รู้ ข้าเพิ่งได้ยินข่าวแม่เจ้าผูกคอตายเมื่อไม่กี่วันก่อนนี่เอง”
“แม่ข้าจะผูกคอตายได้อย่างไร? เป็นไปไม่ได้” หลินซื่อปฏิเสธทันควัน
วันนั้นแม่ลูกคุยกันพร้อมเสียงหัวเราะ มีความหวังต่ออนาคตเต็มเปี่ยม ทำไมถึงมาฆ่าตัวตายกะทันหัน ทั้ง ๆ ที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้เล่า?
“เรื่องนี้ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนที่ข้าได้ข่าว นางก็สิ้นแล้ว ภายหลังย่าของเจ้ารังเกียจว่าแม่เจ้าตายได้ไม่รู้จักเวล่ำเวลา จะชักนำโชคร้ายเข้ามา ตอนนี้ยังเป็นช่วงข้ามปีด้วย นางอยากจัดงานมงคลล้างเคราะห์จึงไหว้วานคนหาแม่สื่อไปทาบทามแม่ม่ายที่มีลูกชายแล้วคนหนึ่งจากหมู่บ้านข้าง ๆ กันมาให้พ่อเจ้า อาศัยช่วงงานศพแม่เจ้าจัดงานมงคลไปเสียพร้อมกัน”
แม้สามีไม่จำเป็นต้องไว้ทุกข์ให้ภรรยา แต่คนที่นี่มีธรรมเนียมว่าหนึ่งปีหลังจัดงานศพไม่อาจจัดงานมงคลได้ โดยเฉพาะลูกชายลูกสาวที่ต้องไว้ทุกข์ให้บุพการี ภายในสามปีไม่อาจแต่งงาน
ด้วยเหตุนี้ ถ้าครอบครัวใดมีเหตุเร่งร้อนก็จะรีบจัดงานไปเสียพร้อม ๆ กัน ยกตัวอย่างเช่นแม่นางน้อยวัยสิบหก ถ้ารออีกสามปีก็จะกลายเป็นแม่นา
