บทที่ 193 การตายของหลินหมู่
เมื่อฟ้าสาง สะใภ้สกุลจูก็เริ่มทำงานอย่างเร่งรีบ คนที่รับผิดชอบจัดข้าวของก็จัดข้าวของ คนที่ต้องทำอาหารก็เข้าครัวไปทำงาน ส่วนคนที่ดูแลลูกน้อยก็ทำหน้าที่ของตนเองไป แม้แต่พวกผู้ชายก็ไม่ได้อยู่ว่าง วิ่งวุ่นไปทางนั้นทีทางนี้ที ต่างก็ยุ่งงานกันยิ่งนัก
ทุกครอบครัวจะมารวมตัวเพื่อรับประทานอาหารส่งท้ายปีด้วยกัน อาหารมื้อใหญ่เช่นนั้นเพียงพอที่จะทำให้พวกผู้หญิงทำงานกันครึ่งค่อนวันเลยทีเดียว ทั้งยังต้องมีผู้ชายสักคนสองคนมาช่วยดูแลเรื่องฟืนไฟ รวมถึงทำงานที่ต้องใช้แรงมาก
นอกจากนี้ ยังต้องเตรียมของสำหรับเซ่นไหว้บรรพบุรุษในวันแรกของปีใหม่
เชิงเขาไท่ตังมีสกุลต่าง ๆ มากมาย อย่าเห็นว่าหมู่บ้านเล็ก ๆ เหล่านั้นล้วนยากจนล้าหลัง แต่ทั้งหมู่บ้านสกุลจู หมู่บ้านสกุลหลิวและหมู่บ้านสกุลหลี่ต่างก็มีศาลบรรพชนประจำตระกูล
แม้จูเหล่าโถวจะแยกตัวออกมาจากวงศ์สกุลของบิดาแล้ว แต่ก็ยังเป็นลูกหลานสกุลจู ย่อมต้องทำงานเช่นกัน แต่เขาแค่ไม่ได้เป็นลูกชายคนโตในสายบิดาแล้วก็เท่านั้นเอง
ลูกชายคนโตของสายนั้นเปลี่ยนเป็นจูเหล่าซาน ส่วนหลานชายคนโตก็คือจูซานจ้วง
ส่วนฝั่งของจูเหล่าโถว ลูกชายคนโตคือจูต้า ส่วนหลานชายคนโตคือต้าเป่า
ดังนั้น ตอนที่สกุลจูวุ่นวายกันอยู่ จูเหล่าโถวก็พาจูต้าไปร่วมประชุมกับบรรดาผู้นำครอบครัวคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านสกุลจูที่เรือนของผู้อาวุโสประจำหมู่บ้าน เพื่อหารือเรื่องการเซ่นไหว้บรรพบุรุษใ
