บทที่ 187 หญิงปากสว่างกับจูหย่งหนิงตีกันแล้ว
เนื่องจากบนเตายังเคี่ยวมันเปลวอยู่ เย่อวี๋หรานจึงไม่ได้ให้พวกนางทอดลูกชิ้นทันที แต่ทำเสร็จแล้วก็วางไว้ในห้องครัว บอกหลิ่วซื่อกับหลิวซื่อเคี่ยวมันเปลวให้เสร็จก่อนแล้วค่อยทอดลูกชิ้น
จากนั้นนางก็กลับเข้าไปในเรือน พาหลินซื่อ หลินซานเม่ย หลินซื่อเม่ย และจูปาเม่ยกรอกไส้กรอก
ส่วนน้ำมันหมูก็ทำโดยการนำมันเปลวจากบนตัวหมูไปเคี่ยวในกระทะด้วยอุณหภูมิสูง มันเปลวก็คือส่วนขาว ๆ นิ่ม ๆ ที่อยู่ติดกับชั้นเนื้อแดงใต้หนังหมูนั่นเอง
บางทีมันเปลวก็จะแทรกอยู่กับเนื้อแดง ถือเป็นตัวเลือกอันประเสริฐสุดในการเคี่ยวเอาน้ำมัน
เริ่มจากหั่นมันเปลวเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วโยนลงกระทะ รอจนมีเสียงซี่ ๆ ดังขึ้น ค่อยผัดไปช้า ๆ อย่างใจเย็น การเคี่ยวต้องใช้เวลาพอสมควร ชิ้นมันสีขาวนั้นจะค่อย ๆ เหลืองขึ้นทีละน้อย จนกระทั่งกลายเป็นแผ่นแข็งกรอบ
เมื่อมันเปลวคายน้ำมันออกมาแล้วก็จะหดเล็กลง ลองคีบขึ้นมาชิมดูสักคำ รอจนมันเปลวแข็งกรอบก็ถือว่าเคี่ยวน้ำมันเสร็จสิ้น จากนั้นก็ให้ตักกากหมูขึ้นมาก่อน รอจนน้ำมันค่อย ๆ เย็นตัวลงแล้วจึงเทใส่ไว้ในโถดินเผา
และเพื่อให้สามารถเก็บรักษาไว้ได้นาน ระหว่างที่ตักใส่ในโถ เย่อวี๋หรานยังบอกให้พวกนางใส่เกลือลงไปด้วย แต่ดูเหมือนว่าไม่จำเป็นต้องให้นางเอ่ยปากทุกคนก็รู้อยู่แล้ว นี่คงเป็นภูมิปัญญาชาวบ้านกระมัง
กากหมูไม่อาจปล่อยให้เสียของได้ อาศัยตอนที่มันกำลังร้อนแล้วตัก