บทที่ 167 ปุ๋ยหมัก
เพราะเห็นผลลัพธ์ของปุ๋ยหมักด้วยตาตัวเอง จูเหล่าโถวจึงไม่ได้คัดค้านเรื่องที่เย่อวี๋หรานสั่งให้ทุกคนมาขุดหลุมเพื่อเตรียม “หมักปุ๋ย”
เทียบกับปุ๋ยในปริมาณเท่ากันนั้น ปุ๋ยคอกมีความอุดมสมบูรณ์กว่า แต่ในด้านปริมาณนั้นด้อยกว่าปุ๋ยหมักโดยสิ้นเชิง
ยิ่งไปกว่านั้น ปุ๋ยหมักยังเก็บรักษาได้ง่าย ไม่ต้องมีคนควบคุมเหมือนปุ๋ยคอก แค่ขุดบ่อให้ใหญ่เท่าที่จะทำได้ก็จะสามารถบรรจุได้มากขึ้น
เพราะเย่อวี๋หรานกำหนดว่าลูกสะใภ้สกุลจูต้องล้างเล้าหมูให้สะอาดเป็นระยะ ๆ ทำให้บ่อปุ๋ยคอกของบ้านพวกเขาเต็มเร็วมาก แต่เพราะเติมน้ำมากเกินไปจึงมีคุณภาพแย่
ก่อนหน้านี้จูเหล่าโถวก็ตำหนิเย่อวี๋หรานเกี่ยวกับเรื่องนี้ หลังจากเห็นปุ๋ยหมักแล้วเขาก็พูดว่า “ข้าก็ว่าอยู่ว่าทำไมเจ้าถึงล้างคอกหมูแบบไม่มีเหตุผล ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”
หลังจากเห็นเย่อวี๋หรานเทมูลสัตว์ที่ผสมกับน้ำลงไปในบ่อปุ๋ยหมัก เขายังรู้สึกว่า “เสียของ” และบอกให้ลูกชายขุดบ่อปุ๋ยคอกที่นอกบ้านหลุมหนึ่งเพื่อเป็นการ “ประหยัด” ด้วย
ผลคือหลังจากเห็นผลลัพธ์จากการทำปุ๋ยหมัก ลูกชายถูกเขาเรียกให้ไปขุดมันกลับมาเมื่อไม่กี่วันก่อน
จูต้า จูเอ้อร์ จูซาน จูซื่อ และจูอู่ “…”
ท่านพ่อ ถ้าท่านฟังท่านแม่เร็วกว่านี้เรื่องก็คงจบแล้วไม่ใช่หรือ?
เย่อวี๋หรานไม่ต้องการให้มีกลิ่นเหม็นมากขนาดนั้น จึงให้พวกเขาขุดหลุมปุ๋ยหมักอีกสองสามหลุมที่นอกกำแพงบ้าน และจัดการกับมันให้เรียบร้อย
“เก
