ลินซื่อ แม้กระทั่ง จูชี ต้าเป่า เอ้อร์เป่า และจูปาเม่ยก็ล้วนมารวมตัวกัน
ส่วนหลินซานเม่ยและหลินซื่อเม่ยนั้นรู้ตัวว่าควรทำอย่างไร พวกนางจึงเข้าไปในห้องหลี่ซื่อและบอกว่าจะช่วยดูแลเด็ก
เย่อวี๋หรานเห็นว่าคนมาพร้อมแล้วจึงพูดขึ้นว่า “เจ้าสามลองมาอธิบายซิ”
นางขี้เกียจที่จะใช้แรงพูด เตรียมตัวรอให้ถึงตอนที่จูซานอธิบายให้พวกเขาเข้าใจไม่ได้ก็จะออกไปพูดทันที และเตรียมตัวอย่างเป็นขั้นเป็นตอนแล้ว
แต่เป็นนางที่คิดไม่ถึงว่าจูซานจะไปพูดกับจูซื่อและจูอู่แล้ว ดังนั้นเมื่อเขาใช้เหตุผลเดียวกันพูดโน้มน้าวใจคนที่เหลือจึงช่วยสนับสนุนได้ดี
เย่อวี๋หรานคิดว่า ดูเหมือนนางจะประเมินเจ้าสามต่ำเกินไป
เมื่อจูซานพูดจบ ทุกคนก็ตระหนักได้ และยังมีจูซื่อกับจูอู่ที่รู้สึกซาบซึ้งใจ ที่แท้เดิมทีแม่ก็ทำเพื่อประหยัดเงินนี่เอง!
“ท่านแม่ ท่านมากความสามารถจริง ๆ เจ้าค่ะที่คิดวิธีนี้ออกมาทำให้พวกเราได้กำไรมากที
เดียว” หลินซื่อรีบยิ้มแล้วพูดประจบ
แน่นอนว่าถ้าเจ้าเจ็ดไปเรียนแล้วก็เหมือนกับเชิญ ‘คุณชาย’ คนหนึ่งมาในบ้านไม่ใช่หรือ?
เมื่อในอนาคตลูกของนางเกิดมาแล้ว ไม่ใช่ว่าจะได้รับการ ‘สั่งสอนความรู้’ ของเจ้าเจ็ดมาด้วยหรือ?
เมื่อเทียบกับต้าเป่าและเอ้อร์เป่าที่เพิ่งได้รับความรู้ตอนที่โตแล้ว ลูกของนางจะสามารถรับความรู้ได้ตั้งแต่แรกเกิดแบบนี้ก็ถือว่ามีโอกาสให้คว้าไว้
จูเหล่าโถวพูดว่า “ยายแก่คนนี้นี่ ในเมื่อเจ้ามีแผนเช่นนี้แล้วเหตุใดจึงไม
