บทที่ 159 หลอกนางว่าลูกตายแล้ว
ครั้นเชิญหมอมาที่เรือนคราวนี้ เย่อวี๋หรานก็บังเกิดไหวพริบขึ้นมา อาศัยว่าอีกฝ่ายไม่รู้เรื่องราวภายในครอบครัวสกุลจู หลอกว่า ‘สะใภ้สี่’ บ้านนางมีอาการผิดปกติ คลอดลูกแล้วชัด ๆ ทำไมยังมีเลือดไหลออกมาอีก?
หมอชาวบ้านมีสีหน้าสับสน จับชีพจรแล้วพูดว่า “นี่ยังไม่คลอดกระมัง?”
ยังพูดไม่จบก็ถูกเย่อวี๋หรานถลึงตาใส่ “นี่เป็นสะใภ้สี่บ้านข้า ก่อนหน้านี้คลอดลูกไปแล้วคนหนึ่ง เป็นไปได้หรือไม่ว่าในท้องยังมีเหลืออยู่อีกคน? คลอดสองครั้งห่างกันหลายวันแบบนี้ ถึงจะไม่ใช่เรื่องแปลกหายากอะไร แต่สะใภ้สี่บ้านข้าคงไม่เป็นไรกระมัง?”
หมอชาวบ้านอยู่นอกม่านมุ้ง ถึงจะมองไม่เห็นคนข้างใน แต่เขาก็กล้าสาบานว่าจากชีพจรที่เขาสัมผัสได้เป็นสตรีตั้งท้องครั้งแรกที่ยังไม่เคยคลอดบุตรมาก่อน
นอกจากนี้ ดูจากอายุครรภ์แล้วก็ไม่สอดคล้องกับสะใภ้สี่สกุลจู
แต่เขาก็นึกถึงเสียงวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับสกุลจูในช่วงนี้ขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว จึงเข้าใจจนกระจ่าง แต่ก็กลัวการ ‘ข่มขู่’ ของเย่อวี๋หราน รีบพยักหน้าหลายที “ใช่ ๆๆ ในครรภ์ของสะใภ้สี่บ้านท่านเหมือนจะยังมีอีกคน กำลังจะคลอดแล้ว…”
เบื้องหลังม่านมุ้ง จางเยียนได้ยินว่าตนเองจะคลอดแล้วก็ร้องเสียงแหลม “ท่านแม่ ยังไม่ถึงกำหนดคลอดเลย ทำไมจะคลอดแล้วล่ะ?! ไม่ได้ ข้าไม่เอา เพิ่งจะเจ็ดเดือนเอง ข้าไม่คลอด…”
คราวนี้หมอชาวบ้านก็แน่ใจได้แล้ว ผู้ที่อยู่หลังม่านมุ้งไม่ใช่สะใภ้สี่
