ต่ละวัน?
สุดท้ายเมื่อพวกเขาสองคนมาถึง หาวิธีแยกสองฝ่ายออกจากกันแล้วถามหาสาเหตุของเรื่องราว คนทั้งสองมีถ้อยคำหยาบคายเต็มท้อง ไม่รู้ว่าควรด่าดีหรือไม่ดี?
คนอื่นล้วนอยู่กันดี ๆ ทำไมมีแต่บ้านเจ้าที่เรื่องเยอะ?
เรื่องมีหน้ามีตาอย่างการเช่าภรรยาก็วิวาทกันเสียใหญ่โต กลัวว่าคนแถวนี้จะไม่รู้เรื่องงั้นเรอะ?
ทั้งคู่โมโหยิ่งนัก พวกเขาหัวเด็ดตีนขาดก็ไม่ยอมแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปเพราะกลัวว่าหมู่บ้านสกุลจางจะเสื่อมเสียชื่อเสียง เจ้าผู้นี้กลับดีเสียจริง จะต้องมาก่อเรื่องให้ใหญ่โตให้ได้ รังเกียจที่หมู่บ้านสกุลจางมีชื่อเสียงดีงามเกินไป สะใภ้ที่แต่งเข้ามามีมากเกิน หรือรังเกียจที่เด็กสาวของหมู่บ้านสกุลจางออกเรือนง่ายเกินไปงั้นรึ?
แท้จริงแล้ว หมู่บ้านสกุลจางของพวกเขาไม่ว่าจะแต่งคนเข้ามาหรือจะให้ลูกสาวออกเรือนล้วนไม่ง่ายดาย
โมโหก็ส่วนโมโห ถึงที่สุดแล้วก็ต้องจัดการอยู่ดี
พ่อเฒ่าจางเป็นหมาป่าเจ้าเล่ห์คนหนึ่ง จึงโพล่งออกมาว่า “ข้าไม่มีทางคืนหมูแน่นอน ข้าส่งคนให้สกุลเหมยแล้ว แต่คนสกุลเหมยไม่เฝ้าคนเอาไว้ให้ดีเอง แล้วจะโทษใครได้?”
“ลูกสาวข้าแค่ให้เช่าครรภ์ ไม่ได้ออกเรือนไปเป็นวัวเป็นม้าให้สกุลเหมยเสียหน่อย นางหายตัวไปแล้ว ข้ายังต้องถามกับสกุลเหมยเสียอีก ผู้ใดจะรู้ว่านางมีชีวิตอย่างไรในเรือนสกุลเหมย ไม่อย่างนั้นผู้หญิงคนเดียวอุ้มท้องแก่แบบนั้นจะหนีไปทำไม?”
กล่าวถึงตอนท้ายยังกล่าวโทษสกุลเหมย คิดว่าสกุลเหมยจะต้อ
