ดจะแขวะจูซานไม่ได้ ภรรยาตนเองอุ้มท้องโตขนาดนั้นแล้วยังถูกปลดก็ไม่ปริปากสักคำ ช่างขี้ขลาดตาขาวจริง ๆ ไร้ประโยชน์เหมือนบิดาตาขาวของเขาไม่มีผิด
นางไม่ได้ทำให้ ‘ยวนยางป่า[1]’ คู่นี้แตกตื่น แต่ค่อย ๆ จากไปอย่างเงียบ ๆ
ก่อนนี้นางตั้งใจปล่อยข่าวลือออกไปว่าจูซานหย่าภรรยาเพราะถูกสวมหมวกเขียว แต่ก็ถูกหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ชิงตัดหน้า พูดว่านางไม่ชอบลูกสะใภ้คนนี้เพราะไม่เคารพผู้อาวุโส ทำให้ข่าวลือนั้นสลายไปก่อนที่จะสร้างคลื่นลมอะไรได้เสียอีก
ทุกคนจึงเข้าใจกันว่าสาเหตุที่หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ปลดลูกสะใภ้เป็นเพราะอีกฝ่ายไม่เชื่อฟังแม่สามี ซึ่งก็เป็นเรื่องธรรมดามาก
ตั้งแต่แรกหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ก็ไม่ชอบสะใภ้ใหญ่ซึ่งคลอดแต่ลูกชายออกมา เอาแต่บีบคั้นบรรดาลูกสะใภ้ ทุกคนก็รอดูอยู่ว่าจะลงเอยอย่างไร
น่าเสียดาย ใครก็นึกไม่ถึงว่าผู้ที่ถูกหย่ากลับไม่ใช่สะใภ้ใหญ่ แต่เป็นสะใภ้สามที่ไม่ค่อยจะปรากฏตัวให้เห็น
ราตรีมืดมิดมากขึ้นเรื่อย ๆ
จางเยียนได้กินมันเทศที่ปรุงสุกใหม่ ๆ ก็โปรดปรานยิ่งแล้ว “อร่อย อร่อยมาก โหยวโหย่ว เจ้าช่างดีกับข้าจริง ๆ”
จูซานไม่ได้บอกนางว่าของพวกนี้มารดาเขาเป็นคนค้นพบ
นางกินอาหารอยู่ตรงนั้น จูซานก็เริ่มรวบรวมกิ่งไม้แห้ง เตรียมจะเอามาทำเป็นเตียงชั่วคราวให้นางไปก่อน
ถึงตอนนี้จะเป็นฤดูใบไม้ร่วง อากาศยังไม่หนาว แต่นางตั้งครรภ์อยู่ เขากังวลว่านางจะไม่สบายเอาได้
“ผู้ชายที่เช่าครรภ์ของเจ้าเป็นคนปัญญาอ่อนจริง ๆ
